Κυριακή, 18 Μαΐου 2014

Ο Κώστας Βάρναλης για τις σημερινές εκλογές

«Ωραίοι, πλούσια ντυμένοι, σπουδαία προσώπατα! Πατριώτες με πατέντα! Κοτσαμπασήδες, ήλιοι της Δημοκρατίας!...
          Μπροστά σ’ αφτούς, εγώ δεν έκανα τίποτα για την πατρίδα. Μήτε πρόδωσα, μήτε πούλησα …
          Είσαστε σεις ο Νόμος, – ο Νόμος χτες και σήμερα κι άβριο… Ένας σας να τανε καθαρός, ο Νόμος θα γκρεμιζότανε χάμου θρύψαλα και κουρνιαχτός.
          Εσείς κι ο Νόμος κάνατε το χρέος σας. Μονάχα που δεν με τιμωρήσατε γιατί παρέβηκα το Νόμο, μα γιατί στάθηκ’ ανίκανος να πατήσω απάνου του και να περάσω. …
          Ξέρετε, πως όσο λιγότερο σκέφτεται, τόσο πιο μυαλωμένος ο πολίτης, κι όσο λιγότερο μιλά, τόσο πιο λέφτερος. …
          Τι; Είμουνα επικίντυνος στη Δημοκρατία! Επικίντυνος εγώ και σεις δημοκρατία!… Μα τους επικίντυνους, ώ άντρες Αθηναίοι, δεν τους δικάζουνε. Τους προσκυνάνε ραγιάδικα ή τους δολοφονούνε μπαμπέσικα. …
          Αν ήμουν επικίντυνος, θα βάζατε μερικούς χασικλήδες να με μαχαιρώσουνε. …
          Ένας επικίντυνος μήτε δικάζεται μήτε απολογιέται… Δικάζει και θανατώνει. Γιατί κατέχει την εξουσία!...
          Όχι! Δεν φοβηθήκατε το Σωκράτη, μα θελήσατε να φοβίσετε τους άλλους με το θάνατό του. Η δημοκρατία σας δεν στέκεται καλά στα πόδια της. … Μεταξύ σας … κρύβονται πολλοί που νοσταλγούνε τον καλό καιρό της τυραννίας. …
          … Γιατί σκοπός των νόμων δεν είναι να τιμωρούνε τους φταίχτες, μα τους αδικημένους. … Νόμος θα πει θέληση των δυνατών κι αδυναμία των άβουλων. …
          Και ποιοι ναι οι δυνατότεροι; Μήτε κείνοι πόχουνε τα πιο γερά και γυμνασμένα κορμιά … Μήτε κείνοι πόχουνε τα πιο γερά και ανωφέλεφτα μυαλά … Μήτε κείνοι πόχουνε τις πιο γερές ψυχές … Δυνατότεροι παντού και πάντοτες είναι οι κλέφτες. …
          Είναι λαοί, που ζούνε στα δάση, δεν έχουνε νόμους, τρώνε τις ψείρες τους, όμως αγαπάνε τη λεφτεριά τους. Βάρβαροι λαοί! Εμείς ζούμε στην ωραιότερη πολιτεία του κόσμου, έχουμε τους σοφότερους νόμους, δεν τρώμε τις ψείρες μας και αγαπάμε τους κατεργαρέους που μας τρώνε …
          Αλίμονο στον αφτόδουλο πολίτη, που φτασμένος στα έσχατα της απελπισιάς παραδίνεται, για να σωθεί, στο έλεος του Θεού και σους Νόμους των Κλεφτών.»
ΚΩΣΤΑΣ ΒΑΡΝΑΛΗΣ, 1932
(Από την «ΑΛΗΘΙΝΗ ΑΠΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΣΩΚΡΑΤΗ»)
 (Για την αντιγραφή: Χρήστος Χατζηχρήστος, Μαθηματικός)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου