Πέμπτη, 22 Φεβρουαρίου 2018

Τελικά, όπως ήταν αναμενόμενο, οι αποσπασμένοι -που δεν ήρθαν- έγιναν αναπληρωτές!

Αγαπητές συναδέλφισσες και αγαπητοί συνάδελφοι,
  • Πρώτα από όλα να δώσω τα ειλικρινή μου συγχαρητήρια τόσο στον Κ. Περιφερειακό Διευθυντή Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Δυτικής Μακεδονίας όσο και στον Κ. Διευθυντή Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Καστοριάς για την πρόσληψη τριών αναπληρωτών δασκάλων προκειμένου να καλυφθούν λειτουργικά κενά της Διεύθυνσής μας. Η ομαλή λειτουργία των σχολείων είναι πρώτα και πάνω από όλα!
  • Για να φωτίσουμε όμως και τη σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού, όταν σε μία τόσο μικρή Διεύθυνση, όσο η δική μας, οι αναπληρωτές που προσλαμβάνονται είναι περισσότεροι από τους αποσπασμένους, αυτό σημαίνει ότι κάποιοι είναι εντελώς ανίκανοι να κάνουν έναν στοιχειώδη προγραμματισμό. Και δε θα με ενοχλούσε καθόλου η ανικανότητά τους αν αυτή δε στρεφόταν αποκλειστικά εναντίον των συναδέλφων και ποτέ εναντίον των ιδίων και της κομματικής τους πελατείας! Δε θα με ενοχλούσε καθόλου η ανικανότητά τους αν αυτή δεν ήταν εναντίον συναδέλφων οι οποίοι χωρίζουν από τις οικογένειές τους και υφίστανται μεγάλη ταλαιπωρία επειδή δεν είναι γρανάζια σε αυτό το άθλιο κομματικό σύστημα!
Γαπκιάδης Γιώργος

Τετάρτη, 31 Ιανουαρίου 2018

Μία αλήθεια, βρε παιδιά, όχι δύο μόνο μία!

Αγαπητές συναδέλφισσες και συνάδελφοι,
  • Προσωπικά μου αρέσει η αλήθεια. Ειδικά αν η αλήθεια είναι σαν κοπίδι και πονάει μου αρέσει ακόμα πιο πολύ.  Γούστα είναι αυτά.
  • Από την άλλη μεριά μπορώ να καταλάβω αυτούς που λένε ψέματα. Είναι επιλογή της ζωής τους και έτσι έχουν μάθει να πορεύονται. Και αυτά γούστα είναι.
  • Όταν όμως είσαι αιρετός και ψεύδεσαι ασύστολα μπροστά σε εξήντα και πλέον συναδέλφους τότε υπάρχει θέμα. Όχι για εσένα τον ίδιο. Για τον Κλάδο.
  • Ο ισχυρισμός του αιρετού της Ανεξάρτητης Κίνησης ότι δυσπρόσιτα γίνονται μόνο τα μονοθέσια και διθέσια Δημοτικά Σχολεία είναι ένα ακόμα τεράστιο ψέμα. Είναι ακόμα μία προσπάθεια εξαπάτησης των συναδέλφων.
  • Στο θέμα των δυσπρόσιτων σχολείων στη Διεύθυνσή μας έγινε έγκλημα και θα το βρίσκουνε συνέχεια μπροστά τους όλοι οι συνάδελφοι που θέλουν να πάρουν κάποτε μετάθεση στον τόπο συμφερόντων τους.
  • Το ίδιο το Υπηρεσιακό αποχαρακτήρισε από δυσπρόσιτο τον Νέο Οικισμό. Αντί να κάνει πρόταση και να τη στηρίξει και για άλλα σχολεία αποχαρακτήρισε το μοναδικό δυσπρόσιτο του νομού μας. Και αντί κάποιοι να ντρέπονται που άφησαν έναν νομό στα έσχατα της Ελλάδας χωρίς δυσπρόσιτα σχολεία -και κατά συνέπεια με ελάχιστα μόρια- καταφεύγουν στη συνήθη πρακτική του ψεύδους. Είπαμε όπως έμαθε ο καθένας.
  • Και για να σταματήσουν τα παραμύθια ότι δυσπρόσιτα γίνονται μόνο τα μονοθέσια και τα διθέσια, αν κάνει κάποιος τον κόπο να δει την πρόταση του Υπουργείου για τα δυσπρόσιτα θα δει και εξαθέσια και οκταθέσια και εννιαθέσια Δημοτικά Σχολεία.
  • Είμαι σίγουρος ότι για ακόμη μία φορά ο αιρετός της Ανεξάρτητης Κίνησης θα με διαψεύσει δημοσιεύοντας τη λίστα του Υπουργείου με τα δυσπρόσιτα. Αυτά.
Γαπκιάδης Γιώργος


Κυριακή, 10 Δεκεμβρίου 2017

Ο ΑΠΟΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΟΙΚΙΣΜΟΥ ΑΠΟ ΔΥΣΠΡΟΣΙΤΑ

Αγαπητές συναδέλφισσες και αγαπητοί συνάδελφοι,
  • Στην τελευταία Γενική Συνέλευση του Συλλόγου τον Μάιο ένα από τα θέματα που συζητήθηκαν ήταν και η πρόταση του Υπηρεσιακού Συμβουλίου Καστοριάς για τον αποχαρακτηρισμό του Δημοτικού Σχολείου και του Νηπιαγωγείου του Νέου Οικισμού από δυσπρόσιτα.
  • Μας επιβεβαίωσε μάλιστα ο αιρετός της Ανεξάρτητης Κίνησης ότι ο ίδιος ήταν σύμφωνος με τον αποχαρακτηρισμό και δήλωσε έκπληκτος γιατί αντιδρούσαμε αφού κατά των άποψή του το σχολείο θα ήταν ευνοημένο (!!!) και μάλιστα θα έπαιρνε και περισσότερα μόρια...
  • Αν κάποιος κάνει τον κόπο να δει την πρόταση για τις νέες μοριοδοτήσεις των Σχολείων θα καταλάβει πολλά...
  • Επίσης, δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω, αν ήταν διαφορετική η απόφαση του Υπηρεσιακού Συμβουλίου, σε ποια κατηγορία θα έμπαινε το Σχολείο και αν παρέμενε δυσπρόσιτο.
  • Αυτό όμως για το οποίο είμαι απόλυτα σίγουρος είναι ότι δεν  μπορεί ένα Υπηρεσιακό Συμβούλιο -και ειδικά ένας αιρετός- να ενεργεί με τέτοια επιπολαιότητα και να αποχαρακτηρίζει από μόνο του δυσπρόσιτα Σχολεία με γελοίες δικαιολογίες του τύπου "Ήταν πιο κοντά στη Φλώρινα από άλλα Σχολεία και έτσι ευνοούνταν οι συνάδελφοι που ήταν από τη Φλώρινα".
  • Ωραία, τα καταφέραμε, λοιπόν, να μην παίρνουν μόρια οι συνάδελφοι από τη Φλώρινα και θα τους κρατήσουμε όλους στην Καστοριά! Θρίαμβος!!!
Γαπκιάδης Γιώργος

ΚΑΙ ΝΟΜΙΜΟ ΚΑΙ ΗΘΙΚΟ

Αγαπητές συναδέλφισσες και αγαπητοί συνάδελφοι,
  • Έμαθα -με μεγάλη μου χαρά- ότι ρωτήθηκε η Περιφερειακή Διεύθυνση για τη νομιμότητα της απόσπασης της Κ. Βούλγαρη Βαρβάρας και απάντησε θετικά.
  • Με βάση αυτήν την ερώτηση μου δίνεται η ευκαιρία να τονίσω ότι εκτός από νόμιμη είναι και ηθική. Επειδή μας ενδιαφέρει πολύ η ηθική ως παράταξη, η Κ. Βούλγαρη δεν ήταν δασκάλα τμήματος αλλά έκανε συμπλήρωση ωραρίου και μάλιστα σε τρία σχολεία!!! Δεν υπήρχε ποτέ περίπτωση να αφήσει τα παιδιά ενός τμήματος και να πάει σε άλλο σχολείο για οποιονδήποτε λόγο.
  • Βέβαια, με αφορμή αυτό το επιλεκτικό ενδιαφέρον για τη νομιμότητα, θα μπορούσα να αναφέρω καμιά πενηνταριά περιπτώσεις για τις οποίες δεν υπήρξε ο ανάλογος ζήλος να ερωτηθεί η Περιφερειακή Διεύθυνση αλλά δε νομίζω ότι υπάρχει λόγος να επαναλαμβάνομαι και να σας κουράζω. Έστω και αν ελάχιστα παρακολουθείτε τα τεκταινόμενα έχετε καταλάβει πολλά.
  • Δεν μου προκαλεί καμία εντύπωση πλέον να δίνει αποσπάσεις το Υπουργείο στη μέση της χρονιάς και μάλιστα όχι για σχολική τάξη αλλά σε διάφορους φορείς. Αυτό που με ενοχλεί αφάνταστα όμως είναι όταν αυτό γίνεται με τέτοιον τρόπο που αδικείται άλλος συνάδελφος που θα μπορούσε να πάρει απόσπαση στην Καστοριά και του "κόβεται" η θέση. Μην ξεχνάμε ότι υπήρχαν συναδέλφισσες με μονογενεϊκή οικογένεια που δεν πήραν απόσπαση...
  • Όταν σε αντιμετωπίζει έτσι ένας κράτος τι μπορείς να κάνες τελικά;
Γαπκιάδης Γιώργος

Σάββατο, 25 Νοεμβρίου 2017

Η ΕΠΟΧΗ ΤΩΝ ΠΑΓΕΤΩΝΩΝ

Αγαπητές συναδέλφισσες και αγαπητοί συνάδελφοι,
  • Συναντώ αρκετούς συναδέλφους οι οποίοι με ρωτάνε γιατί σταμάτησα να γράφω. Δεν υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος λόγος. Απλά όλη αυτή η κατάσταση από τη λύπη και τον θυμό που μου προκαλούσε, τώρα με κάνει να αισθάνομαι αηδία και απελπισία. 
  • Δηλαδή, χρειαζόταν κάποιος να έχει ιδιαίτερες ικανότητες για να καταλάβει ότι τελικά δεν υπήρχε περίπτωση να μείνουν όλοι οι συνάδελφοι στο 2ο Άργους και ότι έπρεπε να βγει κάποιος από αυτούς υπεράριθμος τον Σεπτέμβρη; Έτσι θα μπορούσε να έχει πολύ περισσότερες ευκαιρίες για να διαλέξει το εργασιακό του περιβάλλον. Τι έγινε τώρα; Και έφυγε συνάδελφος που δεν ήθελε να φύγει και έμειναν συνάδελφοι που ήθελαν να φύγουν! Ε, ναι, χρειάζεται να έχουν κάποιοι  ιδιαίτερες ικανότητες για να τα πετύχουν αυτά!
  • Ας αφήσουν, λοιπόν, τα παραμύθια ότι εγώ σταμάτησα να γράφω γιατί φοβάμαι και ας ασχοληθούν με τα πραγματικά προβλήματα των συναδέλφων. Ασχολούμαι μόνο με την αλήθεια και άλλοι είναι αυτοί που τη φοβούνται και όχι εγώ. Αυτοί που φοβούνται πήγαν και κρύφτηκαν στον κομματικό συνδικαλισμό για να έχουν "πλάτες", για να φτιάχουν νομοσχέδια όπως τους βολεύει, για να διορίζονται στα Συμβούλια. Εγώ έμεινα σταθερά και συνειδητά μακριά από αυτήν τη σαπίλα.
  • Φυσικά, κανένα από τα θέματα που αφορούν αδικίες συναδέλφων -ώρες σίτισης, τοποθετήσεις και μετακινήσεις συναδέλφων, αναπληρώσεις συναδέλφων με μακροχρόνιες και ολιγοήμερες  άδειες- δεν έχει λυθεί. Πουθενά δεν υπάρχει διαφάνεια πουθενά δεν υπάρχουν καθαρές λύσεις.
  • Στην εκπαίδευση είμαστε για να προσφέρουμε το μέγιστο καλό στα παιδιά. Είναι εγληματική η λογική να θέλεις να τιμωρήσεις -για λόγους που δεν έχουν σχέση με την Παιδεία- ένα σχολείο, γιατί αυτοί που βγαίνουν χαμένοι στο τέλος είναι οι μαθητές! Ποιος όμως να το καταλάβει αυτό; Είναι βαριά φιλοσοφία για τη λογική και το σκεπτικό τους! 'Ισα ίσα αυτό  που καθημερινά γίνεται ολοένα και πιο σαφές είναι ότι για το μόνο που ενδιαφέρονται είναι για την κομματική τους πελατεία και για τίποτε άλλο. 
  • Η ενημέρωση είναι ευθύνη των αιρετών του κλάδου. Αυτό που ζούμε είναι Η ΣΙΩΠΗ ΤΩΝ ΑΜΝΩΝ
Γαπκιάδης Γιώργος

Κυριακή, 5 Νοεμβρίου 2017

Η μαγκιά του ήθους

Αγαπητές συναδέλφισσες και αγαπητοί συνάδελφοι,
  • Συνειδητά απέχω από την κριτική για όσα συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό στο Υπηρεσιακό Συμβούλιο. Δεν αξίζει τον κόπο. Και φυσικά δεν είμαι από αυτούς που θα πιστέψουν το παραμύθι ότι αυτά συμβαίνουν γιατί φταίει ΕΝΑΣ. Αυτά συμβαίνουν όταν ένα συμβούλιο λειτουργεί μα καθαρά κομματικά χαρακτηριστικά και δυστυχώς οι αποδέκτες αυτής της κατάντιας είναι τα ΣΧΟΛΕΙΑ και τα ΠΑΙΔΙΑ. 
  • Για τον λόγο αυτό επιλέγω να δημοσιεύσω ένα κείμενο ενός δημοσιογράφου που ασχολείται με το αθλητικό ρεπορτάζ του Κ. Κώστα Κεφαλογιάννη. Έτσι και αλλιώς και τα Σχολεία κάποιοι πάνε να τα καταντήσουν ποδοσφαιρικά γήπεδα.
Η Ελλάδα και η τζάμπα μαγκιά. Μια σχέση διαχρονική και άρρηκτη.  Παρατηρώ μέχρι και σήμερα ποιους θεωρεί «μάγκες» μια μεγάλη μερίδα του κόσμου και εκπλήσσομαι – μετά απογοητεύομαι. Θα περίμενα, μετά από τόσα χρόνια κρίσης, το κριτήριο μας να έχει λιγάκι οξυνθεί. Αέρες, που λέμε και στην Κρήτη. Συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο.  Το ψέμα, ο λαϊκισμός, ο κουτσαβακισμός έχουν επικρατήσει κατά κράτος σε όλα τα επίπεδα της δημόσιας και σε μεγάλο βαθμό της ιδιωτικής ζωής   Και η τζάμπα μαγκιά , που υπήρχε πάντα αλλά βγήκε από το καβούκι της δειλά – δειλά τη δεκαετία του 80’, για να εξελιχθεί εν συνεχεία , γρήγορα και δίχως αντίσταση, σε κυρίαρχο μοντέλο συμπεριφοράς των Νεοελλήνων, αποτελεί σήμερα σχεδόν την επίσημη «γλώσσα» της χώρας!  Μια «γλώσσα» βίαιη, άσχημη, που αντιλαμβάνεται ως μοναδική μορφή διαλόγου, το βρίσιμο, τις απειλές και  τη στοχοποίηση οποιουδήποτε εκφέρει διαφορετική άποψη από εκείνη του τζάμπα μάγκα.
Μια γλώσσα, επίσης, «κατηφορική». Αν προσπαθήσεις να αντιπαρατεθείς μαζί της, σε παίρνει η κάτω βόλτα και ,πριν το καταλάβεις, καταλήγεις κι εσύ στον ίδιο θλιβερό βούρκο με τον υβριστή σου – μετά πια, δεν έχει την παραμικρή σημασία ποιος βρισκόταν εκεί ευθύς  - εξαρχής και ποιος παρασύρθηκε.  Όλα τα γουρούνια έχουν την ίδια όψη.
Η τεράστια ευθύνη των δημοσιογράφων για τη συγκεκριμένη κατάντια είναι αδιαμφισβήτητη. Όχι μόνο επειδή ανάμεσά μας κυκλοφορούν ορισμένοι από τους μεγαλύτερους τζάμπα – μάγκες στην Ελλάδα. Κυρίως επειδή  συνεισφέραμε καταλυτικά στη διαμόρφωση ενός «γηπεδικού» δημόσιου λόγου,  περιθωριοποιώντας συστηματικά και κατ΄ εξακολούθηση τα βασικότερα εργαλεία της δουλειάς μας:  Τα επιχειρήματα, την ψυχραιμία, την έρευνα, την αλήθεια. Το κάναμε οικειοθελώς προς άγραν πελατείας  ή το κάναμε κατά παραγγελία των αφεντικών μας, πάντως το κάναμε. Και τώρα που μαζεύουμε μπινελίκια, κατάρες και «Αλήτες – Ρουφιάνοι – Δημοσιογράφοι», κάτι πάμε να ψελλίσουμε προς υπεράσπιση του κλάδου, αλλά δεν πείθουμε ούτε τον εαυτό μας. ‘Όπως έστρωσες θα κοιμηθείς.
Υπάρχει αντίδοτο σε όλα τα παραπάνω; Ειλικρινά, δεν ξέρω. Ξέρω μονάχα (το θυμήθηκα ξανά από μια ευτυχή– για εμένα - συγκυρία  πριν από περίπου ενάμιση χρόνο και , έκτοτε,  το διαπιστώνω καθημερινά) ότι η αληθινή μαγκιά είναι το ήθος.  
Και μάγκας πραγματικός, εκείνος που εν μέσω δύσκολων καταστάσεων, στοχευμένων προκλήσεων και πληρωμένων εγκάθετων, δεν κάνει την παραμικρή έκπτωση σε ζητήματα αρχών και δεν διαπραγματεύεται τον κώδικα αξιών που καθορίζει τη ζωή του.  Όχι ένας διευθυντής επικοινωνίας που χυδαιολογεί ακατάπαυστα, βρίζει, απειλεί, στοχοποιεί και τραμπουκίζει όποιον ξεμπροστιάζει τη θλιβερή ανεπάρκειά του. Αυτός είναι ο ορισμός του «τζάμπα μάγκα» - και η μόνη τιμωρία που του αξίζει, του έχει επιβληθεί έτσι κι αλλιώς από τη φύση: Η υποχρέωση να ζει με τον εαυτό του. Η τιμωρία που οφείλει να του επιβάλλει η δικαιοσύνη, είναι ελαφρύτερη.

Μάγκας είναι εκείνος που,  ακόμα και όταν οι συνθήκες καθιστούν εύκολη την διολίσθηση σε διαδικασίες φτηνές (ένα λυτρωτικό ξεκατίνιασμα, έναν δημόσιο καυγά, μια αντιπαράθεση πολύ χαμηλού επιπέδου, όχι στην βάση των επιχειρημάτων, αλλά στη βάση της  χυδαιότητάς), επιλέγει , πάντα,  ως απάντηση το ήθος.
Δεν διαλέγει εχθρούς ανάλογα με το πόσο ισχυροί είναι  - διαλέγει απλώς τον δρόμο που θεωρεί σωστό και τον διαβαίνει με το κεφάλι ψηλά, ανεξαρτήτως κόστους. Δεν μασάει σε τραμπουκισμούς, δεν εκφοβίζεται  από τζάμπα μάγκες, αντιθέτως  υπερασπίζεται τα πιστεύω του, με πάθος και ευγένεια, με θάρρος και σεβασμό, με ανιδιοτέλεια και ειλικρίνεια.
Αυτός, ναι, είναι μάγκας, αληθινός και ατόφιος. Τυχαίνει να γνωρίζω, ευτυχώς,  ότι κυκλοφορούν ακόμα τέτοιοι ανάμεσά μας.  Το  πρόβλημα είναι αν μας έχει απομείνει η ικανότητα ή τη διάθεση  να τους αναγνωρίσουμε…
Υ.Γ. Για την αισιοδοξία του πράγματος, μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι η μαγκιά του ήθους, παρότι δεν έχει τη δημοφιλία της τζάμπα μαγκιάς, όχι απλώς αντέχει αλλά ενίοτε θριαμβεύει κιόλας, έστω και ως εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα. 
Και όσο αντέχει, θα υπάρχει ελπίδα.

Κυριακή, 22 Οκτωβρίου 2017

Οι νέες τοποθετήσεις Ειδικοτήτων σε Ολοήμερα και οι αναρρωτικές άδειες

Αγαπητές συναδέλφισσες και αγαπητοί συνάδελφοι,
  • Με μεγάλη μου χαρά διαπιστώνω ότι οι τοποθετήσεις και οι διαθέσεις -πλέον- των Ειδικοτήτων στα Ολοήμερα γίνονται για τρεις και όχι για δύο ώρες. Έπρεπε να έρθει η 20η  Οκτώβρη για να καταλάβουν στο Υπηρεσιακό ότι πρέπει να δίνεται και η ώρα σίτισης. Κάτι είναι και αυτό!
  • Τώρα, οι άλλοι συνάδελφοι που δεν πήραν την ώρα σίτισης, θα τους δοθεί στο τέλος της χρονιάς "εύφημος μνεία" εξαιρετικά αφιερωμένη... Δουλευόμαστε έτσι;
  • Το τι γίνεται φέτος στα Σχολεία με την αναπλήρωση των συναδέλφων που λείπουν με αναρρωτικές άδειες το γνωρίζετε καλά. Τα έχω γράψει από τον Σεπτέμβρη τι θα γίνει αλλά κάποιοι θεώρησαν ότι ασκώ κακόπιστη κριτική! Ας είναι και έτσι.
  • Να έχετε μία όμορφη Κυριακή!
Γαπκιάδης Γιώργος