Σάββατο, 13 Απριλίου 2013

Εχθροί

Δημήτρης Δανίκας

Ο χειρότερος εχθρός μου είναι ο καλύτερος και πιο χρήσιμος φίλος μου. Και το αντίθετο. Ο φίλος που κολακεύει τις αδυναμίες μου στην ουσία είναι ο χειρότερος εχθρός μου!

Από τον εχθρό μου θα συνειδητοποιήσω τα προβλήματά μου. Έτσι θα δω τις αδυναμίες μου. Έτσι θα προκύψει η αυτογνωσία μου. Έτσι θα δοκιμαστούν οι αντοχές μου. Έτσι θα βελτιώσω τις επιδόσεις μου. Αυτός, με την συμπεριφορά του θα με πεισμώσει για να εγκαταλείψω τις ευκολίες μου και τις καταστροφικές συνήθειές μου. Στοιχειώδες.

Με τις δυσκολίες και τα τρομερά εμπόδια προχώρησαν και προκόψανε οι πρόγονοί μας. Με αγώνα, μόχθο, ιδρώτα και αίμα έφτιαξαν τις οικογένειές και τις περιουσίες τους. Οι αντιξοότητες και τα βάσανά τους κατέληξαν μονάκριβα προικιά τους.

Έτσι από τους εχθρούς, τους πιο άθλιους και σατανικούς, οι νάνοι έγιναν γίγαντες. Τα ιστορικά παραδείγματα πολλά και καταλυτικά. Ο Ξέρξης λάμπρυνε το όνομα του Λεωνίδα. Οι Οθωμανοί ανέδειξαν τους ήρωες του ‘21. Ο Μουσολίνι ήταν ο «παραγωγός» του Ελληνοαλβανικού έπους.

Οι ορδές του Χίτλερ και του Γκέμπελς συσπείρωσαν τους ξυπόλητους Έλληνες και εκείνοι με τη σειρά τους έγραψαν την πιο χρυσή σελίδα της ευρωπαϊκής Αντίστασης εναντίον των γερμανών κατακτητών. Και ο Παπαδόπουλος με την χουντική συμμορία του αφύπνισαν χιλιάδες φοιτητές στις επάλξεις του Πολυτεχνείου.

Γι' αυτό ευγνωμονώ την Μέρκελ και τον Σόιμπλε. Όσο με «μαστιγώνουν» τόσο μεγεθύνονται οι διαχρονικές, κακοδαιμονίες και οι παθογένειές μου. Όσο η Τρόικα τραβάει τ' αυτιά του Στουρνάρα και του Σαμαρά, τόσο συνειδητοποιώ ότι η ανεξαρτησία και η αυτονομία είναι όπως η τσιχλόφουσκα για τα μικρά παιδιά. Και όσο οι ξένοι δανειστές απαιτούν ακόμα περισσότερα και ακόμα χειρότερα μέτρα, τόσο κάθομαι και σκαλίζω τις πολιτικές επιλογές μου και την προσωπική μου περιπέτεια.

Με απλά λόγια όσο μεγάλη είναι μια οποιαδήποτε κρίση τόσο καταλαβαίνω ότι αν αλλάξω ρότα μπορεί στο τέλος να βρώ διέξοδο και να ανακαλύψω την λύση. Γιατί από αυτή την κρίση γκρεμίστηκε στα μάτια μας ο νεοπλουτισμός και η αχόρταγη καταναλωτική μας μανία.

Απ' αυτή την κρίση κατέρρευσαν οι ευκολίες και οι βεβαιότητες με τα στεγαστικά δάνεια, τις πλαστικές κάρτες και το Life style. Αυτή η κρίση με κάνει να ξανασκεφτώ τις προτεραιότητές μου και τις αληθινές μου αξίες. Αυτή η κρίση μετέτρεψε την μανία για ιδιοκτησία, τσιμέντο, μπετόν, πολυτελείς λουτροκαμπινέδες και για τούβλα σε στάχτες και αποκαίδια.

Λιγότερα υλικά αντικείμενα περισσότερα αισθήματα. Λιγότερη κατανάλωση περισσότερος μόχθος και αφοσίωση. Λιγότερη συσσώρευση περισσότερη αυτογνωσία. Άνγκελα σ' ευχαριστώ. Και να ΄σαι σίγουρη. Όταν την κρίση την ξεπεράσω θα σου δείξω εγώ. Τι εστί Ελληνας αληθινός!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου