Ο πολιτισμός είναι μια πρακτική υπόθεση

 ΜΑΡΙΑ ΚΑΤΣΟΥΝΑΚΗ
Οι συζητήσεις περί πολιτισμού δεν έχουν συγκεκριμένο αντικείμενο. Είναι μάλλον μια αφορμή για κριτική περιδιάβαση στο ιστορικό παρόν, κοινωνικό και πολιτικό, για καταγραφή τάσεων, αξιών, αρχών και συνηθειών, για ό,τι μπορεί να οδηγήσει μια χώρα ασφαλέστερα στην επόμενη μέρα. Χθες το μεσημέρι, στη Συνάντηση της Αθήνας «Τολμήστε για τη Δημοκρατία», στο Μέγαρο Μουσικής, δύο συγγραφείς, ο Πέτρος Μάρκαρης και ο Τάκης Θεοδωρόπουλος μαζί με έναν πανεπιστημιακό, τον Δημήτρη Δημητράκο, ανέλαβαν να απαντήσουν στο ερώτημα αν είναι «ο πολιτισμός το τελευταίο οχυρό της Δημοκρατίας που κινδυνεύει».
Οι ομιλητές συναίνεσαν ότι ο «πολιτικός λόγος βρίσκεται σε απίσχναση, σε μια εποχή που κυριαρχούν η οικονομία και οι αγορές». Για τον Τ. Θεοδωρόπουλο ενώ «μέχρι τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο οι κλασικές σπουδές ήταν διαβατήριο για τη δημόσια διοίκηση, σήμερα είναι για την ανεργία». Ο κ. Δημητράκος έφερε στην αίθουσα την καθοριστική παράμετρο του Διαδικτύου και του ψηφιακού τοπίου που οδηγεί σ’ έναν «παγκόσμιο πολιτισμό», ο κ. Μάρκαρης αντέτεινε ότι αν εκλείψει η διαφορετικότητα η εικόνα θα είναι εφιαλτική, θέτοντας το καίριο ερώτημα: «Μπορεί να παρέμβει ο πολιτισμός για να διαμορφώσει μια άλλη πραγματικότητα; Κι αν δεν μπορεί, τι σημαίνει;».
Λέξεις όπως εμπιστοσύνη, συνεργατικότητα, νηφαλιότητα, συμμετοχή, παιδεία, αποτελούν τις συντεταγμένες ενός πολιτικού πολιτισμού, όπως τουλάχιστον διαμορφώθηκε και μέσα από τη συζήτηση με το κοινό. Ακούστηκαν πολλά, ενδιαφέροντα και αντιφατικά, ο διάλογος ζυμώθηκε με αναφορές και αναδρομές στο παρελθόν, με παραδείγματα και αφηγήσεις, παραπομπές και επισημάνσεις που αποτελούν τροφή για σκέψη.
Όσο η οικονομία των αγορών οδηγεί σε αδιέξοδο, στεγνώνοντας ζωές και συνειδήσεις, περιθωριοποιώντας πληθυσμούς και χώρες, ενισχύοντας τον ανορθολογισμό και τις ακραίες συμπεριφορές, τόσο ο πολιτισμός ταυτίζεται με την ελπίδα, με την έλευση μιας άλλης, νέας εποχής. Ποια θα είναι τα χαρακτηριστικά της, πώς ορίζεται ο πολιτισμός με όρους 21ου αιώνα, δεν μπορεί να απαντήσει κανείς με βεβαιότητα. Παρόμοιες συναντήσεις, συμφωνεί ή διαφωνεί κανείς με τους εκάστοτε ομιλητές, βοηθούν να εμπεδώσουμε ότι ο πολιτισμός είναι μια πολύ πρακτική υπόθεση. Όπως και η σκέψη, η κρίση, η κατάρτιση, η πολιτική επιλογή. Κι ακόμη κι αν δεν αποτελεί «το τελευταίο οχυρό της δημοκρατίας», μάχεται την ανυδρία κάθε μορφής, που υπόσχεται μόνο τερατογενέσεις.

Αν η γιαγιά μου είχε ρόδες θα ήταν πατίνι!

 Δημήτρης Δανίκας

Τα πράγματα απλά. Σχεδόν απλοϊκά. Α, Βου, Γου. Δηλαδή. Από τι πράγμα έχει ανάγκη αυτή η κατεστραμμένη χώρα; Από αύξηση παραγωγής. Οπωσδήποτε. Από την καταπολέμηση μαύρου χρήματος και φοροδιαφυγής. Εντελώς. Από το συμμάζεμα της κρατικής μηχανής. Φυσικά. Από την καρατόμηση της κομματικής πελατείας της εκλεκτής. Βεβαιότατα. Αμάν και πότε. Από τι άλλο;

Διότι υπάρχει και πέμπτη πηγή. Από την οποία θα εισρεύσει άφθονο χρήμα. Ποια είναι αυτή; Μα φυσικά από την επιστροφή άφθονων euros που έχουν καταλήξει στα ταμεία μικρών, μεσαίων και κυρίως μεγιστοτεράστιων απατεώνων. Απόδειξη; Τα 17 και κάτι εκατομμύρια που επέστρεψαν τα λαμόγια των εξοπλιστικών προγραμμάτων. Τα οποία μπροστά στα δεκάδες δισεκατομμύρια που εξακολουθούν να χουχουλιάζουν σε πλείστες όσες μαύρες, τραπεζικές ή άλλες, τρύπες είναι peanuts!

Επομένως τίνι τρόπω θα επιστραφούν όλα αυτά τα μύρια; Θα πείτε, μέσω ανακριτικών και δικαστικών ενεργειών. Πλάνη. Όποιος πιστεύει κάτι τέτοιο είναι κάτι περισσότερο από βλάκας με περικεφαλαία. Στην καλύτερη των περιπτώσεων, άντε οι δικαστικές αρχές να κεφαλαιοποιήσουν μεγάλες απάτες τριών, πέντε, δέκα φακέλων. Max. Όμως υπάρχει τρόπος. Για την εφαρμογή του απαιτείται ψυχραιμία, σωφροσύνη, ορθολογισμός και συναινετική, πολιτική, διαδικασία:

Ένα. Η κυβέρνηση προτείνει νομοσχέδιο με το οποίο προτρέπει όλους τους μικρούς, μεσαίους και μεγιστοτεράστιους απατεώνες να επιστρέψουν τα κλεμμένα. Και μάλιστα ανατοκισμένα. Προς όλους. Με ανταμοιβή την εξής απαλλαγή. Όποιος τα επιστρέψει αυτομάτως το όνομά του από το πλημμέλημα ή το κακούργημα θα διαγραφεί. Δώσ’ τα τώρα κι εμείς σε ξεχνάμε!

Δύο. Για να ψηφιστεί μια τέτοια ρύθμιση απαιτείται η συναινετική συμπεριφορά όλων των κομμάτων. Ιδιαιτέρως της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Μόνο τότε αυτός ο νόμος θα αποκτήσει φερεγγυότητα στην κοινωνία. Αλλιώτικα τα αντιμνημονιακά κόμματα θα καταγγέλλουν τον Σαμαρά ως ηθικό αυτουργό της διαπλοκής. Και ο Σαμαράς θα καταγγέλλει όλους τους άλλους ότι η τακτική τους είναι αντεθνική επειδή το κλεμμένο χρήμα δεν θα επιστραφεί στα άδεια κρατικά ταμεία.

Τρία. Παράλληλα, αυτή η ρύθμιση πρέπει απαραιτήτως να συνοδευτεί από μια προειδοποίηση αυστηρή. Ότι σε περίπτωση υποτροπιασμού ο ένοχος θα καταλήξει πίσω από τα σίδερα της φυλακής. Με την αυστηρότητα των ποινών και με συνοπτικές διαδικασίες. Και ότι, ακόμα, όποιος δεν συμμορφωθεί, τότε σε περίπτωση που συλληφθεί, όχι μόνο θα δημευθεί η περιουσία του, αλλά και ο ίδιος θα καταδικαστεί σε ισόβια.

Τέσσερα. Ποια πρόσωπα όμως θα εγγυηθούν την αντικειμενικότητα που απαιτείται για μια τόσο δύσκολη και λεπτή αποστολή; Φυσικά εκπρόσωποι όλων των κομματικών παρατάξεων. Πλαισιωμένοι από τους πιο σκληροπυρηνικούς και έμπειρους δικαστικούς. Μόνο μια τέτοια επιτροπή μπορεί να διεκπεραιώσει, όσο καλύτερα και διαφανέστερα γίνεται, μια τόσο σοβαρή επιχείρηση.

Πέντε. Μάλιστα αυτή η ρύθμιση θα γίνει περισσότερο ελκυστική από τη στιγμή που τα μέλη της επιτροπής θα εγγυηθούν διακριτικότητα και ανωνυμία. Τα δίνεις πίσω; Ε, τότε εμείς δεν σε κάνουμε βούκινο. Στις σημερινές συνθήκες σημασία έχουν τα χρήματα και όχι τα ονόματα. Η ονοματολογία είναι το εφαλτήριο των τηλεοπτικών δελτίων και των ωρυόμενων δημοσιογράφων. Τα κανάλια πουλάνε σκανδαλολογία. Τα ταμεία όμως παραμένουν άδεια.

Έξι. Και ο παραδειγματισμός διά της τιμωρίας; Αυτό δεν είναι το ουσιώδες νόημα του νομοθέτη που προβλέπει αυστηρές ποινές φυλάκισης για τους λήπτες και δότες μαύρου χρήματος; Αυτός είναι. Τότε; Θα σας το πω διαφορετικά. Σε ένα σύστημα στο οποίο πρυτανεύουν σε όλους και με κάθε απλή διαδικασία η ιδιοκτησία και το χρήμα, από τον γάμο μέχρι το διαζύγιο, ποιο πονάει περισσότερο; Η φυλακή ή η απώλεια περιουσίας; Εγώ πιστεύω ότι πονάνε περισσότερο η ιδιοκτησία και η περιουσία. Θα μου πείτε, καλύτερο απ’ όλα θα είναι ο ένοχος να πληρώσει και με τα δύο. Ωραία. Όμως σ’ αυτή την περίπτωση κινδυνεύεις με απώλεια πολλών δισεκατομμυρίων. Καλύτερα να τα επιστρέψουν όλοι όλα παρά να τσιμπήσεις λίγους και να εισπράξεις ελάχιστα.

Αν λοιπόν υπήρχε σ’ αυτόν τον τόπο ελάχιστη πολιτική σωφροσύνη, που δεν υπάρχει. Αν συγκροτούσαμε μια τέτοια επιτροπή με αντικειμενικά και υπερκομματικά κριτήρια, που δεν μπορούμε να τη συγκροτήσουμε. Και αν τολμούσαμε να προχωρήσουμε σε μια τέτοια ρύθμιση, που δεν τολμούμε. Ε, τότε, όπως η γιαγιά μου αν είχε ρόδες θα ήταν πατίνι έτσι και με την Ψωροκώσταινα. Η Ελλάδα θα ήταν μια άλλη χώρα!

Με νέο σύστημα οι μεταθέσεις των εκπαιδευτικών

Στοχευμένες μεταθέσεις, που θα συνδέονται αποκλειστικά με τα πραγματικά κενά που υπάρχουν στις σχολικές μονάδες προωθεί το υπουργείο Παιδείας, ενώ ταυτόχρονα θα υπάρξει «μαχαίρι» στις μεταθέσεις των εκπαιδευτικών της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.

Τις επόμενες ημέρες ολοκληρώνεται η πλήρης καταγραφή των αναγκών ανά ειδικότητα σε όλες τις σχολικές μονάδες της χώρας, ενώ μέχρι το τέλος του μήνα θα εκδοθεί η εγκύκλιος για τις μεταθέσεις, όπου εξειδικεύονται τα κριτήρια και η μοριοδότηση για τις μετακινήσεις δασκάλων και καθηγητών.

Στόχος του υπουργείου Παιδείας είναι να υπάρξει εξορθολογισμός στην κατανομή του ανθρώπινου δυναμικού ώστε να πάψει πλέον το φαινόμενο των προηγούμενων ετών όπου διορίζονταν εκπαιδευτικοί σε περιοχές που δεν υπήρχαν καταγεγραμμένες ανάγκες, με αποτέλεσμα σε έναν νομό να περισσεύουν και στον διπλανό νομό να υπάρχουν κενά στην ίδια ειδικότητα...

Σύμφωνα με το υπουργείο Παιδείας κάθε χρόνο υπήρχε μια μετακίνηση (αποσπάσεις, μεταθέσεις) που αφορούσε το 25% του εκπαιδευτικού πληθυσμού πράγμα που σήμαινε σπατάλη πόρων. Επίσης το γενικότερο στρεβλό σύστημα προσλήψεων και μετακινήσεων του προσωπικού το οποίο έλυνε προβλήματα σε κάποιες περιοχές και δημιουργούσε σοβαρές ανάγκες σε άλλες οδηγούσε στην εύκολη λύση της πρόσληψης αναπληρωτών, η οποία επιβάρυνε τον κρατικό προϋπολογισμό με 200.000 ευρώ τον χρόνο.

Καταλυτικό ρόλο στην ορθή αξιοποίηση του προσωπικού θα παίξει το σύστημα ηλεκτρονικής καταγραφής. Με το σύστημα αυτό φαίνονται σε πραγματικό χρόνο όλα τα αριθμητικά δεδομένα των σχολικών μονάδων (μαθητές, καθηγητές, ειδικότητες, ώρες διδασκαλίας ανά εκπαιδευτικό, κενά και πλεονάσματα).

Σύμφωνα με πληροφορίες, τα κριτήρια μοριοδότησης για τις μεταθέσεις δεν θα αλλάξουν, ενώ θα γίνουν βελτιώσεις μόνο στον τρόπο των μεταθέσεων οι οποίες σε κάθε περίπτωση την ερχόμενη σχολική χρονιά θα είναι λιγότερες από φέτος, ενώ οι αποσπάσεις θα ελαχιστοποιηθούν.

Πηγές του υπουργείου Παιδείας ανέφεραν ότι «από φέτος βάζουμε φρένο στη σπατάλη αξιοποιώντας τους εκπαιδευτικούς σωστά ώστε τα σχολεία να λειτουργούν χωρίς προβλήματα».

Πάντως το θέμα των μεταθέσεων αφορά έναν πολύ μεγάλο αριθμό εκπαιδευτικών της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, αφού κάθε χρονιά σχετικές αιτήσεις καταθέτουν περίπου 15.000• 20.000 άτομα. Το καθεστώς των μεταθέσεων, εκτός από την κρατική μηχανή, ταλαιπωρεί και τους ίδιους τους εκπαιδευτικούς, οι οποίοι διεκδικούν αναμόρφωση της ισχύουσας νομοθεσίας μεταθέσεων με στόχο τη διαμόρφωση ενός απλού, κατανοητού, αντικειμενικού και δικαιότερου συστήματος μεταθέσεων.

Μετακινήσεις

Τα έξι κριτήρια

Τα κριτήρια για τις μεταθέσεις των εκπαιδευτικών είναι: • η συνολική υπηρεσία, • η συνυπηρέτηση, • οι οικογενειακοί λόγοι, • οι συνθήκες διαβίωσης στις έδρες των σχολείων όπου υπηρέτησαν ή υπηρετούν, • η εντοπιότητα, • η πρώτη προτίμηση.

Σε περίπτωση ισοβαθμίας των εκπαιδευτικών κατά τις μεταθέσεις από περιοχή σε περιοχή, προηγούνται οι εκπαιδευτικοί που υπερέχουν κατά κριτήριο, εάν αυτά συντρέχουν και με την εξής σειρά: α) στη συνυπηρέτηση β) στην εντοπιότητα γ) στους οικογενειακούς λόγους δ) στη συνολική υπηρεσία ε) στις δυσμενείς συνθήκες λειτουργίας των σχολείων όπου υπηρέτησαν ή υπηρετούν στ) στην πρώτη προτίμηση.

Σε περίπτωση ισοβαθμίας και στα επιμέρους κριτήρια τότε λαμβάνεται υπόψη η ημερομηνία και η σειρά δημοσίευσης του διορισμού τους στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΥSCHOOL

Από τα πλέον καινοτόμα συστήματα στην Ευρώπη

Σύμφωνα με το υπουργείο Παιδείας, το myschool είναι ένα από τα πλέον σύγχρονα και καινοτόμα πληροφοριακά συστήματα που υπάρχουν σήμερα εγκατεστημένα στον χώρο της Παιδείας σε ολόκληρη την Ευρώπη. Πολύ σημαντική είναι η συμβολή του myschool στον εξορθολογισμό και την αποτελεσματικότερη χρήση των διαθέσιμων πόρων (ανθρωπίνων και μη) του υπουργείου Παιδείας με παράλληλη αύξηση της διαφάνειας σε όλα τα επίπεδα και τις διαδικασίες που αφορούν στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση: Δίνεται πλέον η δυνατότητα στο υπουργείο Παιδείας να κάνει έγκαιρο και έγκυρο προγραμματισμό, ώστε να είναι δυνατή η πλήρης κάλυψη όλων των διδακτικών αναγκών από την αρχή της κάθε σχολικής χρονιάς για όλες τις σχολικές μονάδες της χώρας.

Εργαλείο

Το myschool είναι πολύ ισχυρό εργαλείο στα χέρια των Διευθύνσεων Εκπαίδευσης, των Περιφερειακών Διευθύνσεων και του υπουργείου, για βέλτιστη και διαφανή διαχείριση τόσο του ανθρώπινου δυναμικού όσο και των διαθέσιμων υποδομών του υπουργείου.

Μειώνονται δραστικά ο απαιτούμενος χρόνος και η γραφειοκρατία για μια πληθώρα διοικητικών ενεργειών (τοποθετήσεις, άδειες, μετεγγραφές μαθητών, δημιουργία τμημάτων ένταξης κ.λπ.). Θα μπορεί πλέον να υπάρξει η δυνατότητα αμοιβαίων μεταθέσεων των εκπαιδευτικών χωρίς να απαιτείται από τον κάθε εκπαιδευτικό να βρει τον αμοιβαία μετατιθέμενο συνάδελφό του αλλά και χωρίς να απαιτείται 1 προς 1 αμοιβαιότητα μετάθεσης αλλά με δυνατότητα συνδυασμού πολλαπλών αιτημάτων.

Στο myschool είναι ήδη καταχωρισμένα στοιχεία για:

14.852 σχολικές μονάδες

290.534 τμήματα

168.575 εκπαιδευτικούς

1.367.171 μαθητές.

ΝΙΚΟΛΙΤΣΑ ΤΡΙΓΚΑ

ΕΘΝΟΣ

15 ερωτήσεις και απαντήσεις για την αξιολόγηση

ΑΥΤΟΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ -ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ

Ας απαντήσουμε σε μερικά βασικά ερωτήματα για την αξιολόγηση;

1) Μπορεί η αξιολόγηση να επηρεάσει τους εκπαιδευτικούς, ακόμα και αν είναι συνεπείς στις υποχρεώσεις τους;

«Δεν μπορεί στην ίδια υπηρεσία να είναι όλοι άριστοι. Η αξιολόγηση είναι σύγκριση, μέτρηση και κατάταξη. Θα υπάρχουν ποσοστώσεις». Τελευταίες δηλώσεις του υπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης Κ. Μητσοτάκη

Το Νομοσχέδιο για την αξιολόγηση στο δημόσιο: καθορίζει με σαφήνεια ότι το 25% (ανώτερο) μιας υπηρεσίας μπορεί να βαθμολογηθεί με άριστα ενώ πρέπει οπωσδήποτε ένα 15% να βαθμολογηθεί με κάτω της βάσης.

2) Πώς θα αλλάξω βαθμό, αν δεν γίνει η αξιολόγηση ; Θέλω να πάρω τα λεφτά μου.

Ο νόμος για το νέο μισθολόγιο (4024/2012) καθορίζει με ξεκάθαρο τρόπο ποσόστωση για την αλλαγή βαθμού. Από τον βαθμό Στ στον Ε μπορούν θεωρητικά να περάσουν όλοι, από τον Ε στο Δ οι 9 στους 10, από τον Δ στον Γ οι 7 στους 10, από τον Γ στον Β οι 4 και από τον Β στον Α μόνο οι διευθυντές εκπαίδευσης και οι σχολικοί σύμβουλοι.

3) Είμαι στο βαθμό Στ και θέλω να πάω στο Ε, άρα λέω ναι και στην αξιολόγηση;

Η αλλαγή βαθμού έχει απαγορευτεί από το μνημόνιο που ψηφίστηκε το 2011 και την ερμηνευτική εγκύκλιο του 2012. Εκεί αναφέρεται καθαρά ότι απαγορεύονται οι αυξήσεις και η ωριμάνσεις στο δημόσιο τομέα μέχρι η ανεργία να πέσει κάτω από το 10% (!!!). Η ανεργία βρίσκεται στο 27,7% και με την πολιτική που ακολουθούν αυξάνεται ραγδαία. Όπως γνωρίζουμε όλες και όλοι καλά, καμία αλλαγή βαθμολογικού κλιμακίου δε γίνεται. Μόνο τα ΜΚ δίνονται μέχρι στιγμής ακώλυτα.

"ν.4046/2012, Άρθρο 4: Από 14-2-2012 και μέχρι το ποσοστό της ανεργίας να διαμορφωθεί σε ποσοστό κάτω του 10%, αναστέλλεται η ισχύς διατάξεων νόμων, κανονιστικών πράξεων, Συλλογικών Συμβάσεων ή διαιτητικών Αποφάσεων, οι οποίες προβλέπουν αυξήσεις μισθών ή ημερομισθίων, περιλαμβανομένων και εκείνων περί υπηρεσιακών ωριμάνσεων, με μόνη προϋπόθεση την πάροδο συγκεκριμένου χρόνου εργασίας, όπως ενδεικτικά το επίδομα πολυετίας, το επίδομα χρόνου εργασίας, το επίδομα τριετίας και το επίδομα πενταετίας. Για την εφαρμογή του προηγούμενου εδαφίου λαμβάνεται υπόψη ο μέσος όρος του εθνικού ποσοστού ανεργίας των τελευταίων τεσσάρων τριμήνων, όπως αυτός αποτυπώνεται στην Έρευνα Εργατικού δυναμικού της ΕΛ.ΣΤΑΤ".

4) Μπορεί όμως να αλλάξει κάτι τώρα με το μνημόνιο, η χώρα λένε τα πάει καλύτερα;

Σύμφωνα με το Μνημόνιο 3 στο Υπουργείο Παιδείας για τα έτη 2013 και 2014, δε θα πραγματοποιηθούν προσλήψεις διοικητικού προσωπικού, ενώ για το διδακτικό προσωπικό ο λόγος προσλήψεων-αποχωρήσεων θα διαμορφωθεί στο 1:10, ενώ οι  συνολικές δαπάνες για την Παιδεία συρρικνώνονται κάτω από το 2,3 % επί του ΑΕΠ. Από το 2009 μέχρι το 2013 οι δαπάνες για την παιδεία μειώθηκαν κατά 33% με πρόβλεψη 47% μέχρι το 2016.

5) Εντάξει για την αξιολόγηση, όμως η αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας τι κοστίζει;

3,5 εκατομμύρια ευρώ. Ήδη ανακοινώθηκαν  δύο επιτροπές με αρμοδιότητα τη «διαχείριση» 2 περίπου εκατομμυρίων ευρώ για τις περίφημες «προπαρασκευαστικές ενέργειες» για την αξιολόγηση.

Την ίδια στιγμή που καταργούνται ή συγχωνεύονται οργανισμοί, καθιερώνεται νέος πολυδάπανος μηχανισμός («Ανεξάρτητη Αρχή, Παρατηρητήριο Αξιολόγησης,  Δίκτυο Πληροφόρησης, Επιτροπές Αξιολόγησης, κ. α.) με αποκλειστική ευθύνη την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού και των σχολικών μονάδων. Έχουμε, πλέον, τα προπλάσματα «οίκων αξιολόγησης» και στην εκπαίδευση. Οι ίδιοι οι αξιολογητές/επιτηρητές επιτηρούνται μέσα σε ένα πλαίσιο ιεραρχικής πυραμίδας. Ακόμη και η λεγόμενη «Ανεξάρτητη Αρχή Διασφάλισης της  Ποιότητας» υπόκειται στον έλεγχο διεθνών οργανισμών και «οίκων αξιολόγησης» (βλ. ΟΟΣΑ).

Οι προσπάθειες για τη «νέα αξιολόγηση», την «αυτοαξιολόγηση», αποτελούν τον πυρήνα χρηματοδοτούμενων προγραμμάτων από την Ευρωπαϊκή Ενωση, η οποία φαίνεται να δείχνει μεγάλο ενδιαφέρον γι’ αυτόν τον νέο τρόπο αξιολόγησης που σε σχέση με τον παραδοσιακό έχει ένα σημαντικό πολιτικό όφελος: καθώς παρουσιάζεται με προκάλυψη μοντέρνα και αθώα, αφοπλίζει την κριτική των εκπαιδευτικών στην παραδοσιακή αξιολόγηση, ενώ την ίδια ώρα λιπαίνει το έδαφος για τη σταδιακή εφαρμογή του νεοεπιθεωρητισμού.

6) Και τι πειράζει να στείλουμε κάποια στοιχεία για τη σχολική μονάδα;

Είναι προφανές ότι κανείς δεν πιστεύει ότι το υπουργείο Παιδείας μέσω της αυτοαξιολόγησης επιδιώκει να μάθει τα «ποσοτικά» στοιχεία των σχολικών μονάδων. Γνωρίζουν οι υπηρεσίες του υπουργείου καλύτερα από τον καθένα ποια είναι η υλικοτεχνική υποδομή των σχολείων, ποιοι είναι οι οικονομικοί πόροι, ποιο είναι το ανθρώπινο δυναμικό, ποιες είναι οι επιδόσεις των μαθητών. Κάθε σχολικό έτος, η κάθε σχολική μονάδα συμπληρώνει περίπου μια ντουζίνα στατιστικούς πίνακες για διάφορες υπηρεσίες του υπουργείου με όλα τα παραπάνω στοιχεία.

7) Μπορεί όμως να αναδειχθούν δουλειές εκπαιδευτικών που αξίζουν;

Η ψευδαίσθηση κάποιων εκπαιδευτικών, ότι η αυτοαξιολόγηση θα αναδείξει όψεις της δουλειάς τους και θα τις επιβραβεύσει (με τι άραγε σε μια εποχή λιτής και σφιχτής εισοδηματικής πολιτικής;), δηλαδή το πόσα προγράμματα περιβαλλοντικής εκπαίδευσης κάνουν στο σχολείο, πόσα θεατρικά έργα, τι εκδηλώσεις, αν βγάζουν ή όχι εφημερίδα, χωρίς να υπολογίζεται η επίδοση των μαθητών τους σε εθνικές εξετάσεις ή σταθμισμένα τεστ, διαλύεται από τους ίδιους τους θεωρητικούς της αυτοαξιολόγησης.Να το πούμε άλλη μια φορά: δεν μπορεί να υπάρξει αξιολόγηση χωρίς σύγκριση επίδοσης μαθητών. Και το υπουργείο Παιδείας θέλει ακριβώς να χρεώσει τις επιδόσεις των μαθητών αποκλειστικά στους εκπαιδευτικούς για να μπορεί μετά, εξαγοράζοντας τη συναίνεση της κοινής γνώμης, να νομιμοποιήσει τον εξοστρακισμό τους.

8) Δηλαδή τι επιδιώκεται;

 Με το σύστημα αυτό, το υπουργείο Παιδείας θέλει να νομιμοποιήσει τη μείωση των σχολείων μέσω του κλεισίματος-συγχώνευσης «αντιπαραγωγικών» μονάδων και το σπρώξιμο προς την έξοδο ενός μεγάλου τμήματος εκπαιδευτικών που συνεχίζουν να πληρώνονται με προ Μνημονίου αμοιβές.

Να το πούμε καθαρά: η λεγόμενη αυτοαξιολόγηση θα αρχίσει με απογείωση της γραφειοκρατικής δουλειάς του εκπαιδευτικού (συμπλήρωση εντύπων, φορμών με δείκτες, τυποποιημένες απανωτές συνεδριάσεις συλλόγων κ.λπ.) και θα καταλήξει στη χειραγώγηση, στον επιθεωρητισμό και στην απόλυση.

9) Η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών τι προβλέπει;

Ας μιλήσουμε περιληπτικά για το ΠΔ 152, που αφορά στην αξιολόγηση των εκπαιδευτικών της Α/θμιας και της Β/θμιας εκπαίδευσης. Αξιολογούνται όλοι οι υπηρετούντες στη δημόσια εκπαίδευση, από τους Περιφερειακούς διευθυντές μέχρι τους εκπαιδευτικούς της τάξης. Στο εν λόγω ΠΔ αναφέρονται όλες οι λεπτομέρειες για όλους και τα πάντα! Κάποια βασικά σημεία της αξιολόγησης των εκπαιδευτικών της τάξης, που αποτελούν την πλειονότητα των εκπαιδευτικών, είναι:
Η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών διακρίνεται στη διοικητική αξιολόγηση, που διενεργείται από τον διευθυντή του σχολείου, με ή χωρίς αίτηση του εκπαιδευτικού, μια τουλάχιστον φορά ανά διετία, μεταξύ της 1ης Φεβρουαρίου και 15ης Μαΐου του κάθε έτους, και στην εκπαιδευτική αξιολόγηση, που διενεργείται από τον σχολικό σύμβουλο, με ή χωρίς αίτηση του εκπαιδευτικού, μία τουλάχιστον φορά ανά τριετία εντός συνεχούς χρονικού διαστήματος που δεν υπερβαίνει τους 2 μήνες (διμηνιαία αξιολογική περίοδος). Στην εκπαιδευτική αξιολόγηση και μέσα στην προηγούμενη περίοδο ο αξιολογητής παρακολουθεί δύο (2) τουλάχιστον διδασκαλίες του αξιολογούμενου. Οι εκπαιδευτικοί της τάξης αξιολογούνται σε 5 κατηγορίες. Οι κατηγορίες 1η, 2η, 3η και 5η έχουν σχέση με την εκπαιδευτική αξιολόγηση, που πραγματοποιείται από τους σχολικούς συμβούλους και η 4η έχει σχέση με τη διοικητική αξιολόγηση, που πραγματοποιείται από τον διευθυντή του σχολείου. Η κάθε κατηγορία έχει ένα συντελεστή βαρύτητας (η 1η 0,75 -  η 2η 0,5 - η 3η  1,25 – η 4η 1,5 – η 5η 1) και αποτελείται από κριτήρια. Οι κατηγορίες 1η, 2η και 4η περιλαμβάνουν 3 κριτήρια, η 3η περιλαμβάνει 4 κριτήρια και η 5η περιλαμβάνει 2 κριτήρια. Το κάθε κριτήριο βαθμολογείται από τον αξιολογητή με την 100βαθμη κλίμακα (0 – 100). Ο ΜΟ της βαθμολογίας των κριτηρίων της κάθε κατηγορίας αποτελεί το βαθμό της κατηγορίας. Ο βαθμός της κάθε κατηγορίας πολλαπλασιάζεται με το συντελεστή βαρύτητας αυτής, στη συνέχεια προστίθενται τα γινόμενα που προκύπτουν και έπειτα διαιρείται το άθροισμα των γινομένων με τον αριθμό 5, που είναι το πλήθος των κατηγοριών. Η τελική βαθμολογία (ΤΒ) υπολογίζεται με χρήση υπολογιστή και εκφράζεται ως δεκαδικός αριθμός με προσέγγιση εκατοστού.
Οι αξιολογούμενοι κατατάσσονται ανάλογα με τη βαθμολογία τους σε 4βαθμη ποιοτική κλίμακα, που αντιστοιχεί στην 100βαθμη κλίμακα ως εξής: α) «ελλιπής»: 0 – 30 βαθμοί, β) «επαρκής»: 31 – 60 βαθμοί, γ) «πολύ καλός»: 61 – 80 βαθμοί δ) «εξαιρετικός»: 81 – 100 βαθμοί. Οι αξιολογούμενοι εκπαιδευτικοί της τάξης και οι διευθυντές των σχολείων μπορούν να υποβάλουν ένσταση κατά των εκθέσεων αξιολόγησης των αξιολογητών τους στην Επιτροπή Αξιολόγησης Εκπαιδευτικού Έργου (Ε.Α.Ε.Ε.), που εδρεύει στη Διεύθυνση Εκπαίδευσης στην περιφέρεια της οποίας υπηρετούν οι ενιστάμενοι. Η επιτροπή εξετάζει τις ενστάσεις κατά νόμο και ουσία και μπορεί είτε να τις απορρίψει είτε να τις κάνει δεκτές εν μέρει ή στο σύνολο, και να τροποποιήσει τη βαθμολογία του ενιστάμενου.
10) Πότε κρίνεται κάποιος ελλιπής και τι γίνεται τότε;

Το ΠΔ, στο αρθρ. 16, παράγρ. 4 αναφέρει: «Οι εκπαιδευτικοί που χαρακτηρίζονται ελλιπείς σε περισσότερα του ενός κριτήρια σε μία εκ των κατηγοριών χαρακτηρίζονται συνολικά ελλιπείς, ασχέτως συνολικής βαθμολογίας.»!!! Στην επόμενη παράγρ, 5 του ιδίου άρθρου το ΠΔ συνδέεται με την παράγραφο 4 του άρθρου 8 του ν. 4024/2011, που αναφέρει ότι «…οι υπάλληλοι που περιλαμβάνονται σε πίνακα μη προακτέων στερούνται του δικαιώματος για προαγωγή για τα επόμενα δύο έτη». Ο δε ν. 3528/2007, γνωστός και ως δημοσιοϋπαλληλικός κώδικας στο άρθρο 95 με τίτλο: Παραπομπή μη προακτέου υπαλλήλου αναφέρει: «Υπάλληλος, ο οποίος εγγράφεται σε δύο διαδοχικούς πίνακες μη προακτέων στον ίδιο βαθμό, παραπέμπεται μέσα σε δύο (2) μήνες από την κύρωση του οικείου πίνακα υποχρεωτικώς προς κρίση στο υπηρεσιακό συμβούλιο, το οποίο, με αιτιολογημένη απόφαση του και μετά από προηγούμενη κλήση αυτού για να παράσχει εγγράφως ή προφορικώς τις αναγκαίες διευκρινίσεις, μπορεί να τον απολύσει ή να τον υποβιβάσει κατά έναν βαθμό. Κατά της απόφασης αυτής επιτρέπεται να υποβληθεί ένσταση στο Δευτεροβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο.

11) Η επιμόρφωση τι ρόλο παίζει;

ΚΑΜΜΙΑ! Στο άρθρο 2 παράγρ. 1 του ΠΔ αναφέρεται ότι «Σκοπός της αξιολόγησης των εκπαιδευτικών είναι η βελτίωση της ποιότητας του εκπαιδευτικού και του διοικητικού τους έργου μέσω της άμεσης σύνδεσής της με την επιμόρφωση, προς όφελος των ιδίων, των μαθητών και της κοινωνίας.» Καμιά σύνδεση της αξιολόγησης δεν γίνεται με την επιμόρφωση. Αντιθέτως, οι εκπαιδευτικοί καλούνται ν’ αξιολογηθούν για ένα σύνολο θεμάτων για τα οποία ουδέποτε έχουν επιμορφωθεί ουσιαστικά! Και αυτό δεν είναι καθόλου έντιμο!

12)Κι αν κριθεί ικανός ο εκπαιδευτικός να προαχθεί τι γίνεται;

Όμως δεν αρκεί κάποιος να αξιολογηθεί ικανός για να προαχθεί στον επόμενο βαθμό. Θα πρέπει να είναι «περισσότερο ικανός» από τον συνάδελφο του, αφού ο νόμος καθορίζει ποσόστωση προαγωγής από τον ένα βαθμό στον επόμενο. Μάλιστα στο άρθρο 7 παράγρ. 6 του ως άνω νόμου αναφέρεται ότι « … Με κοινή απόφαση των Υπουργών Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης και Οικονομικών, η οποία εκδίδεται μετά από εκτίμηση τόσο των υπηρεσιακών αναγκών όσο και των δημοσιονομικών δυνατοτήτων τουλάχιστον ανά διετία, τα προαναφερόμενα ποσοστά μπορούν να καθορίζονται χαμηλότερα. …». Δηλαδή, αν τα δημοσιονομικά της χώρας δεν πάνε καλά, τότε λιγότεροι εκπαιδευτικοί θα προβιβαστούν στον επόμενο βαθμό και άρα περισσότεροι θα καθηλωθούν μισθολογικά!

13) Όμως για πρώτη φορά θα αξιολογούμε και τους ανωτέρους μας!
Προκειμένου να χαϊδέψει αυτιά ο συντάκτης του νόμου, στο άρθρο 24 καθιερώνει την αξιολόγηση των προϊσταμένων από τους υφιστάμενους! Όμως πρόκειται για μια αξιολόγηση που είναι χωρίς κανένα αντίκρισμα, αφού δεν αναφέρεται πουθενά η βαρύτητα που θα έχει στη βαθμολογία του προϊσταμένου! Αναφέρει το άρθρο ότι: «…Η αξιολόγηση της παρούσας παραγράφου είναι έγγραφη, επώνυμη και προαιρετική και υποβάλλεται στον άμεσο προϊστάμενο του αξιολογητή που υπόκειται στην αξιολόγηση των υφισταμένων του. Ο αποδέκτης της αξιολόγησης των υφισταμένων εκτιμά και χρησιμοποιεί κατά την κρίση του τις αξιολογήσεις.»

14)Ποιος εκπαιδευτικός μπορεί να κριθεί ελλιπής;

 Στη χαμηλότερη κλίμακα «ελλιπείς» θα βρίσκονται όσοι εκπαιδευτικοί -σύμφωνα με το πόρισμα της αξιολόγησης- δεν έχουν καλές σχέσεις με τους μαθητές τους, εφόσον μεταξύ αυτού και των μαθητών υπάρχει ουδέτερο έως και ψυχρό κλίμα και αρκετοί μαθητές βιώνουν με αρνητικό τρόπο και έχουν αρνητικές στάσεις προς τη σχολική ζωή της τάξης.

Αν διαπιστωθεί ότι η προετοιμασία του περιεχομένου της διδασκαλίας είναι ανύπαρκτη, ελλιπής ή εσφαλμένη στο μεγαλύτερο μέρος της, τότε θα κρίνεται αρνητικά. Με τον ίδιο τρόπο θα χαρακτηρίζεται εφόσον παραμελεί τον χώρο και την παιδαγωγική λειτουργικότητα της τάξης, δεν φροντίζει για θέσπιση κανόνων, δεν μεριμνά για τη διαχείριση προβλημάτων συμπεριφοράς και δεν αντιμετωπίζει ανάρμοστες μορφές συμπεριφοράς των μαθητών με παιδαγωγικό τρόπο
 

15)Τελικά ποια είναι η αλήθεια;

Η αυτοαξιολόγηση είναι ο μηχανισμός για να καταστραφούν «εθελοντικά» τα όποια δικαιώματα των εκπαιδευτικών και του λαού στο κοινωνικό αγαθό της εκπαίδευσης.  Η αυτοαξιολόγηση καθιστά τη σχολική μονάδα και τους εμπλεκόμενους σε αυτή (εκπαιδευτικούς, γονείς, μαθητές) υπόλογους για όλες τις ανεπάρκειες, παραλήψεις και αντιεκπαιδευτικές πολιτικές του κράτους και των κυβερνήσεων. Οι δείκτες της αυτοαξιολόγησης αφορούν τη σχολική διαρροή, την κάλυψη των ωρών που λείπουν, των υλικών που δεν υπάρχουν… Ζητούν από τους εκπαιδευτικούς του σχολείου να βρουν τρόπο αντιμετώπισης αυτών των προβλημάτων!!! Ανάλογα με την τους δείκτες της αυτοαξιολόγησης, τα σχολεία θα κατατάσσονται και θα βαθμολογούνται!!! Έτσι, όταν το σχολείο δεν έχει ολοήμερο γιατί το κράτος δε διόρισε, καλείται η σχολική κοινότητα να αντιμετωπίσει το πρόβλημα αυτό, για να μην της φύγουν οι μαθητές και πάνε στο διπλανό σχολείο που έχει ολοήμερο. Το κράτος ελπίζει ότι με το φόβο της απώλειας οργανικών και των απολύσεων, η σχολική μονάδα εύκολα θα «αποδεχτεί» να καλύψει την κρατική πολιτική. Ο δάσκαλος θα πάει στο ολοήμερο ή στα τμήματα να καλύψει το κενό, θα μπει στα κενά του να καλύψει τον εκπαιδευτικό που αρρώστησε για μεγάλο διάστημα,  θα ζητήσει από τους γονείς ενίσχυση να καλύψει την ελειπή χρηματοδότηση και ο κατάλογος δεν έχει τέλος… Το κράτος θεωρεί ότι με τον τρόπο αυτό, δια του φόβου και της υποταγής, θα δεχτούμε να συμβάλλουμε στην πλήρη καταστροφή του κοινωνικού αγαθού της εκπαίδευσης, θα συμβάλλουμε για την πλήρη μετατροπή της σε εμπόρευμα που προσφέρεται με άξονα το κέρδος, σε όσους έχουν να πληρώσουν.

Επομένως, το νομοθέτημα εισάγει όλες τις πρακτικές του ανταγωνισμού μεταξύ των εκπαιδευτικών, κάτι που αφενός μεν είναι απαράδεκτο παιδαγωγικά, αφετέρου δε θα μετατρέψει τον ευαίσθητο χώρο της εκπαίδευσης σε ζούγκλα! Επίσης, είναι δεδομένο ότι θα παρατηρηθούν όλες οι απαράδεκτες μεθοδεύσεις προκειμένου να εξασφαλιστεί η εύνοια του αξιολογητή! 

Αυτά τα ακραία και υπερβολικής αυστηρότητας μέτρα που εφαρμόζονται από τη μνημονιακή συγκυβέρνηση θυμίζουν έντονα το «θατσερισμό». Εκείνη την εποχή στην Αγγλία κανείς δεν επιθυμούσε να διοριστεί ως εκπαιδευτικός στη δημόσια εκπαίδευση με αποτέλεσμα η Αγγλία να αναζητά εισαγόμενους εκπαιδευτικούς! Αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση, θα επαναληφθεί το ίδιο και στη χώρα μας! Όμως κανένας δε θα προσέρχεται για να εργαστεί στη δημόσια εκπαίδευση με μισθούς πείνας και ένα εξοντωτικό εργασιακό πλαίσιο!

Βρισκόμαστε μπροστά στην κορύφωση της γενικευμένης επίθεσης κυβέρνησης και υπουργείου Παιδείας στην προσπάθεια τους να υλοποιήσουν  άμεσα  τις  επιταγές των εντολοδόχων τους Ο.Ο.Σ.Α-Δ.Ν.Τ-Ε.Ε, με στόχο: Την δημιουργία  του απαραίτητου  εκείνου αποθέματος  εκπαιδευτικών  σε κινητικότητα – διαθεσιμότητα-απόλυση  ώστε να καλυφθεί,  στο χώρο της Παιδείας, ο «στόχος» των χιλιάδων απολύσεων που θα γίνουν συνολικά στο Δημόσιο.

Την προώθηση του «νέου» σχολείου της αγοράς, που θα λειτουργεί με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, που οι γονείς θα βάζουν βαθιά το χέρι στη τσέπη κι οι μαθητές θα μαθαίνουν μόνο όσα και ό,τι έχουν ανάγκη οι επιχειρήσεις.

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΔΡΑΣΗ

"Ποιος θα πληρώσει για τους νέους ανθρώπους, που η απόγνωση οδήγησε στα ξένα, πώς θα επιστραφούν τα αγαθά και οι αξίες, που έκλεψε το Άδικο από τους αθώους, με ποια διαδικασία θα αναστηλωθούν τόσες και τόσες ζωές ακυρωμένες; Όχι, οι φήμες ότι θα κοπάσει η θύελλα, δεν με αφορούν, ούτε με επηρεάζουν. Ο χρόνος της αναμονής έχει ένα τέλος".

(Από πρόσφατο κείμενο του αστροφυσικού Γ. Γραμματικάκη)

συναδελφικά

των αιρετών:  Πλακονούρη Σίση,  τακτικό μέλος  τηλ.6976390430                                                         

  και   Γεωργακάκου Ελευθερία, αναπληρωματικό μέλος τηλ.6977007746

ηλ. διευθ. : antiprotasiekpaideytikon@gmail.com

εκλεγμένων με την "Αντιπρόταση" Εκπαιδευτικών Π.Ε. ν. Μεσσηνίας