Τι είπε ο Υφ.Παιδείας για το ωράριο, τις προσλήψεις και τις απολύσεις εκπαιδευτικών

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

για τη συνάντηση της Δ.Ο.Ε. με τον Υφυπουργό Παιδείας

Το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. συνεχίζοντας τις αγωνιστικές δράσεις ανάδειξης του τεράστιου ζητήματος της κατάργησης χιλιάδων οργανικών θέσεων που θα προκύψουν εάν εφαρμοστεί η σχετική εγκύκλιος του Υπουργείου, πραγματοποίησε συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο Υπουργείο Παιδείας σήμερα Τρίτη 16 Απριλίου 2013.

Στη συνάντηση που έγινε με τον Υφυπουργό Παιδείας κ. Παπαθεοδώρου, το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. απαίτησε την άμεση απόσυρση της απαράδεκτης εγκυκλίου που δυναμιτίζει τα θεμέλια του οικοδομήματος της δημόσιας εκπαίδευσης. Ζήτησε να σταματήσουν οι λογιστικές προσεγγίσεις των θεμάτων της εκπαίδευσης και να δοθεί έμφαση στους ποιοτικούς της δείκτες.

Ζητήθηκαν επίσης διευκρινήσεις σε μια σειρά θεμάτων: ωράριο εκπαιδευτικών, ελεγκτές δημόσιας διοίκησης, προσλήψεις αναπληρωτών, προϋπηρεσία αναπληρωτών, συμπτύξεις τμημάτων, ωράριο νηπιαγωγών, απολύσεις εκπαιδευτικών.

Ο Υφυπουργός Παιδείας έδωσε τις ακόλουθες απαντήσεις:

· Εγκύκλιος του Υπουργείου για την οργανικότητα των σχολείων

Δήλωσε πως ζήτησε αιτιολόγηση από τους Περιφερειακούς Διευθυντές των στοιχείων που έχουν δοθεί στο σύστημα καταγραφής ώστε να πάρει το κάθε στέλεχος την ευθύνη της ορθότητας των όσων δηλώνει. Δεν υπάρχει πρόθεση μείωσης των οργανικών θέσεων.

· Ωράριο εκπαιδευτικών

Δήλωσε ότι ενδεχόμενη αύξηση του ωραρίου δεν προσφέρει από μόνη της καμία λύση. Βασικό πρόβλημα είναι η κατανομή του εκπαιδευτικού δυναμικού.

· Ελεγκτές δημόσιας διοίκησης

Δεν έχει υπάρξει μέχρι σήμερα καμία επίσκεψη σε σχολείο. Σε περίπτωση που υπάρξει θα ενημερωθούν πρώτα τα στελέχη εκπαίδευσης (Περιφερειακοί Διευθυντές, Διευθυντές Π.Ε., Διευθυντές σχολείων) και δεν θα διαταραχθεί η εκπαιδευτική διαδικασία.

· Προσλήψεις αναπληρωτών

Ο αριθμός τους θα εξαρτηθεί από την πορεία εκτέλεσης του προϋπολογισμού.

· Απολύσεις εκπαιδευτικών

Δεν προκύπτει από πουθενά τέτοιο θέμα. Το ζήτημα αφορά μόνο όσους βαρύνονται με σοβαρά αδικήματα.

· Συμπτύξεις τμημάτων

Δεν υπάρχει καμία εντολή (προφορική ή γραπτή) του Υπουργείου για συμπτύξεις τμημάτων.

· Ωράριο νηπιαγωγών

Θα εξειδικευθεί με υπουργική απόφαση το επόμενο χρονικό διάστημα.

· Αναγνώριση προϋπηρεσίας αναπληρωτών μετά τις 30/6/2010

Το θέμα μελετάται.

Το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. :

Εκτιμά ότι οι απαντήσεις του Υφυπουργού δεν είναι ικανοποιητικές, επειδή είναι αόριστες και χωρίς καμία συγκεκριμένη δέσμευση.

Δεσμεύεται να παρακολουθεί τις εξελίξεις και να παρεμβαίνει.

Καλεί όλους του συναδέλφους σε αγωνιστική επαγρύπνηση.

Αγώνας μαζικός, ενωτικός για δημόσια και δωρεάν παιδεία

Από τη Δ.Ο.Ε.

 

Tαμπού: το πελατειακό κράτος

Του Χρήστου Γιανναρά

Τρία χρόνια τώρα ονομάζουμε «άσκηση πολιτικής» το να τρέχει πανικόβλητη η κυβέρνηση πίσω από μια «δόση» δανείου. Nα προλάβει την πειθάρχηση σε δεσμεύσεις εκβιαστικές, πειθάρχηση που βυθίζει τη χώρα σε απύθμενη ύφεση, μόνο για να εξασφαλίσει η κυβέρνηση τη «δόση» της και παραμονή στην εξουσία. Mόλις μία δόση επιτέλους εγκριθεί, παρεμβάλλεται intermezzo θριαμβολογίας και κομπασμών για τις επιδόσεις (σε ενδοτισμό) που πέτυχαν οι κυβερνώντες. Kαι μετά ξεκινάει καινούργιο αγωνιώδες κυνηγητό για την εξασφάλιση της επόμενης «δόσης». H ανυπαρξία πολιτικής έχει καταδικάσει τη χώρα να μην μπορεί να ζήσει παρά μόνο με δανεικά: Aπό δόση σε δόση, τυφλά, μοιρολατρικά, κυριολεκτικά σαν ναρκομανείς, βυθιζόμαστε στην αυτοκαταστροφή, σε συνεχώς επιτεινόμενο αυτεξευτελισμό, σε αργόσυρτη βασαναστική αυτοχειρία. Διότι, δόση ακούμε και δόση δεν βλέπουμε: δεν πιστοποιούμε ούτε πληροφορούμαστε πού πηγαίνουν τα χρήματα που «εκταμιεύονται». Στην αγορά δεν εισρέει τίποτα – τα λουκέτα στις επιχειρήσεις πληθύνονται με ακατάσχετη αύξηση, καταιγιστική. Στα κρατικά ταμεία δεν φτάνει ούτε δεκάρα – οι περικοπές, τουλάχιστον οι αθόρυβες (των συντάξεων) συνεχίζονται και μάλιστα «αναδρομικώς»!! Στις Tράπεζες, ούτε ίχνος «ανακεφαλαιοποίησης», γι’ αυτό και ούτε σταγόνα χορήγησης δανείων. Όλες οι τρομακτικές θυσίες που σαδιστικά, απάνθρωπα επιβάλλονται στους πολίτες ως προϋπόθεση κάθε καινούργιας «δόσης», δεν έχουν το παραμικρό ανταπόδομα μετριασμού της συμφοράς, την παραμικρή ορατή ή διαφαινόμενη ελπίδα. Θα μπορούσαν τα πράγματα να είναι διαφορετικά; Όποιος το ρωτάει αυτό μας λογαριάζει όλους τους πολίτες τυφλούς και ανεγκέφαλους. Δεν βλέπουμε, δεν καταλαβαίνουμε ότι το κομματικό κράτος (τρικομματικό σήμερα) είναι άθικτο, ότι οι αυτουργοί των εγκλημάτων που μας οδήγησαν στη χρεοκοπία και στην ειλωτεία των «δόσεων» είναι αυτοί που διαχειρίζονται και τη «σωτηρία» μας; Πόσοι υπουργεύουν στην κυβέρνηση του κ. Σαμαρά με μοναδικό προσόν την υποστήριξη που του πρόσφεραν για να αρχηγεύσει στο κόμμα του; Ποιοι είναι διοικητές δημόσιων οργανισμών, ποιοι νέμονται το κάθε γλυφιτζούρι εξουσίας σαν αμοιβή για τον λακεδισμό τους, την καιροσκοπική αφοσίωσή τους σε κάποιον από τους αρχηγούς της τρικομματικής τάχα και κυβέρνησης; Γιατί ο θλιβερός κ. Mανιτάκης τέτοια ανένδοτη άρνηση να απολύσει τους επίορκους δημόσιους υπαλλήλους; Kοντεύουν τα δύο εκατομμύρια (στα πέντε του παραγωγικού πληθυσμού) όσοι ζουν το φρικτότερο μαρτύριο ανελπιστίας: την ανεργία, όμως ο κ. Mανιτάκης μάχεται με νύχια και με δόντια να διασώσει το ταμπού του «πελατειακού» κράτους, τη δημοσιοϋπαλληλία ως κομματική πελατεία. Για την τρικομματική κυβέρνηση οι απολύσεις είναι η «κόκκινη γραμμή»: Aν θιγεί ο πελατειακός χαρακτήρας του δημόσιου τομέα, καταρρέει το «σύστημα», τα σημερινά κόμματα δεν μπορούν πια να λειτουργήσουν, δεν ξέρουν να λειτουργήσουν διαφορετικά. Θα μπορούσαν τα πράγματα να είναι διαφορετικά; Nαι, θα μπορούσαν, είναι ολοφάνερο. Tο βασικό που ζητάνε οι δανειστές μας, το ίδιο απαιτούν και τα πραγματικά δεδομένα της ελλαδικής οικονομίας: να περιοριστεί δραστικά το πολυσπάταλο κράτος. Kαι η πραγματικότητα της εξωφρενικής κρατικής σπατάλης δεν μετριέται αόριστα (με αριθμητικά-ποσοτικά μεγέθη υπερπληθώρας υπαλλήλων), μετριέται με την ολοφάνερα ελάχιστη προσφορά υπηρεσιών, την κάκιστη ποιότητα των υπηρεσιών – το κράτος που υπολειτουργεί. Tο πρόβλημα δεν είναι οι τυχόν «υπεράριθμοι» στις κρατικές υπηρεσίες, είναι οι περιττοί: δηλαδή οι ανίκανοι, οι ασυνείδητοι, οι φυγόπονοι. H συντριπτική πλειονότητα των «λειτουργών» του κράτους, διορισμένων με ισόβια εξασφάλιση, δεν επιλέχτηκαν με κρίση - σύγκριση, δεν προτιμήθηκαν με έλεγχο - αξιολόγηση - δοκιμασία των προσόντων και ικανοτήτων τους. Διορίστηκαν, άκριτα και αυθαίρετα, με κομματικό αλισβερίσι, πουλώντας τις ψήφους της οικογένειας στους μαστροπούς - εκπορνευτές της πατρίδας. Παράσιτα, τα τρέφει ισόβια ο μόχθος του φορολογούμενου πολίτη σαν ανταμοιβή για την αντικοινωνική τους δολιότητα, τον πρωτογονισμό της ιδιοτέλειάς τους. Δεν φταίνε οι ίδιοι, έπαιξαν με τους όρους του παιχνιδιού που είχαν θεσμοθετήσει τα συνδικάτα του εγκλήματος, τα κόμματα. Ποιο είναι το κυρίως αίτιο που φτάσαμε να είμαστε σήμερα ανέλπιδα βυθισμένοι στην καταστροφή, στην απόγνωση; Kατά πάγκοινη αναγνώριση: ο υπερδανεισμός της χώρας, ιλιγγιώδης, εξωφρενικός. Kαι γιατί δανειζόταν η Eλλάδα; Mήπως για να αποκτήσει υποδομές ανάπτυξης, να ενισχύσει παραγωγικές πρωτοβουλίες; Δανειζόταν αποκλειστικά και μόνο για να υπερτρέφουν τα κόμματα το πελατειακό κράτος, να συντηρούν τον παραλογισμό και τη φαυλότητα της ψηφοθηρικής ασυδοσίας τους. Tρία χρόνια τώρα, ούτε που διανοείται κανείς να θίξει τις προκλητικές αμοιβές και προνομίες των υπαλλήλων της Bουλής – τη σκανδαλωδέστερη από τις συνομοταξίες των κομματανθρώπων, κάθε κουζίνας. Aδύνατο να διαλυθούν, παρά τις εξαγγελίες, οι χίλιες πεντακόσιες (και πάνω) εταιρείες του Δημοσίου με τους χρυσαμειβόμενους προέδρους και διευθύνοντες συμβούλους. Aδύνατο να ελεγχθούν οι υπέρογκες υπερβάσεις κοστολόγησης των δημόσιων έργων και των κρατικών προμηθειών, τα σκάνδαλα στον επαγγελματικό αθλητισμό, οι οφειλές καναλιών και εφημερίδων – όλα τα πλοκάμια διαπλοκής των κομμάτων με την οικονομική αυθαιρεσία και ανομία προστατεύονται, τρία χρόνια τώρα, επομένως γιατί να αποτελέσουν εξαίρεση οι ατομικές περιπτώσεις της επίορκης δημοσιοϋπαλληλίας; Έχει επανειλημμένα και τεκμηριωμένα καταδειχθεί ότι τα «Mνημόνια» θα είχαν αποφευχθεί, αν υπήρχε τίμια και συνεπής πολιτική βούληση για την κατάλυση του πελατειακού κράτους, την αποκατάσταση αξιοκρατίας, ελέγχου της ποιότητας σε κάθε πτυχή του κρατικού μηχανισμού. Aλλά κάτι τέτοιο θα σήμαινε να δεχθούν τα κόμματα την αυτοκατάργησή τους, την άρνηση του μοναδικού τρόπου με τον οποίο ξέρουν να λειτουργούν. Kαι είναι τραγικά αφελές να ελπίζουμε ότι, με τους εκβιαστικούς πειθαναγκασμούς που επιβάλλει η «τρόικα» των δανειστών, θα υποχρεωθεί η ασύδοτη διαφθορά του πολιτικού συστήματος να παραγάγει υγεία, ανάκαμψη, ρεαλισμό ελπίδων. Δυστυχώς οι αντιδράσεις ΣYPIZA, Kαμμένου, «Xρυσής Aυγής» εμφανίζουν μόνο κάποια ρητορική ευστοχία καταγγελτική της διαφθοράς και ανικανότητας του πολιτικού συστήματος. Eντυπωσιάζουν τους πολύ αφελείς ή τους πολύ οργισμένους, αλλά είναι τυπικά γεννήματα του ίδιου συστήματος, της λογικής του, των μεθόδων του. Σε πολύ ανεπεξέργαστη, εντελώς παιδαριώδη, ανεπαρκούς σοβαρότητας εκδοχή. Aν επιβιώνει κάποια άλλη ποιότητα στην ελληνική κοινωνία, δεν έχει ακόμα υποχρεωθεί, από την πίεση των πραγμάτων, να φανερωθεί.

Εντυπώσεις από το Υπηρεσιακό Συμβούλιο

Αγαπητές συναδέλφισσες και αγαπητοί συνάδελφοι,

Θέλω να μοιραστώ μαζί σας τις πρώτες εντυπώσεις μου για το μικρό χρονικό διάστημα –τρεισήμισι μήνες- συμμετοχής μου στο υπηρεσιακό συμβούλιο. Έγιναν τέσσερις συνεδριάσεις και τα θέματα που μας απασχόλησαν ήταν περισσότερο διαδικαστικού χαρακτήρα. Δεν μπήκε καν θέμα διαφωνίας σε κάποιο από αυτά και οι αποφάσεις όλες που πάρθηκαν ήταν ομόφωνες. Οι εισηγήσεις του κ. Διευθυντή ήταν πλήρεις και τεκμηριωμένες η δε προεργασία που είχε γίνει από τον Γραμματέα κ. Τοκατλίδη Ευάγγελο ήταν άψογη.

Στο περιθώριο των συνεδριάσεων συζητήθηκαν θέματα που αφορούν τη νέα σχολική χρονιά και την όσο το δυνατόν καλύτερη και έγκαιρη προετοιμασία της. Επίσης, συζητήθηκε αν υπάρχει περίπτωση συνάδελφοι να μετακινηθούν από το νομό μας σε σχολεία της περιφέρειας. Η εκτίμηση που υπάρχει είναι ότι πολύ δύσκολα θα γίνει κάτι τέτοιο. Οι συνάδελφοι θα καλύψουν λειτουργικά κενά που υπάρχουν και είναι αρκετά για να συμπληρώσουν όλοι το ωράριό τους. Για να έχουμε βέβαια καλύτερη εικόνα θα πρέπει να γίνουν πρώτα οι μεταθέσεις και οι αποσπάσεις και θα πρέπει να γνωρίζουμε αν γίνουν μεταβολές στο ωράριο των εκπαιδευτικών ή των σχολείων (αν γίνουν κάποια σχολεία διευρυμένου ωραρίου).

Συνάδελφοι, ακούμε συνεχώς από τα μέσα ενημέρωσης και το διαδίκτυο πληροφορίες οι οποίες μας αναστατώνουν και μας δημιουργούν πρόσθετο άγχος για τη δουλειά μας και το μέλλον μας.  Αξιολόγηση και νέες πειθαρχικές διατάξεις, αύξηση ωραρίου διδασκαλίας και μείωση στους μισθούς και ένα κλίμα τρομοκρατίας λες και εμείς είμαστε οι υπεύθυνοι που η χώρα μας έφτασε εδώ. Το Υπουργείο μιλάει για τριάντα ώρες παραμονής υποχρεωτικά στο σχολείο και η ΔΟΕ ισχυρίζεται ότι ο εκπαιδευτικός πρέπει να κάνει μόνο το διδακτικό του ωράριο και στη συνέχεια, αν δεν του ανατεθεί κάποιο έργο από το διευθυντή, μπορεί να αποχωρήσει. Στη μέση εμείς παγιδευμένοι να μην ξέρουμε ποιο δρόμο να ακολουθήσουμε.

Σε μια χώρα που όσον αφορά την Παιδεία όλα έγιναν πρόχειρα και χωρίς κανένα πλάνο και όραμα, σε μια χώρα που ποτέ δεν αξιολογήθηκαν βιβλία και προγράμματα σπουδών, σε μια χώρα που ότι καλό έγινε στα σχολεία οφείλεται στο μεράκι και το φιλότιμο των εκπαιδευτικών, σε αυτή τη χώρα λοιπόν για μια ακόμα φορά μας δείχνουν με το δάχτυλο και μας θεωρούν υπεύθυνους για τα δικά τους λάθη. Για τη χρόνια ανοργανωσιά και το κομματικό τους κράτος που διέλυσε τα πάντα την ευθύνη τη ρίχνουν σε εμάς.

Θεωρώ ότι σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς η ευθύνη του υπηρεσιακού συμβουλίου είναι μεγάλη. Πρέπει να έχουμε την εμπιστοσύνη των συναδέλφων και να ανταποκριθούμε στις προσδοκίες τους. Βαλλόμαστε από παντού και πρέπει οι συνάδελφοι να νιώσουν σίγουροι και να αφεθούν απερίσπαστοι στο έργο που επιτελούν. Όχι, δε λέω να καλυφθούν συνάδελφοι οι οποίοι παρανόμησαν αλλά δεν μπορούμε για το παραμικρό να στέλνουμε τους συναδέλφους στα πειθαρχικά. Πρέπει οπωσδήποτε να αποκαταστήσουμε το αίσθημα σιγουριάς και ασφάλειας στους συναδέλφους και του κλίματος που επικρατεί στα σχολεία.

Πιστεύω ότι τελικά θα τα καταφέρουμε. Οι εντυπώσεις μου από τις συζητήσεις που έχω κάνει τόσο με την κ. Μιχαηλίδου  Θωμαή (προηγείται λόγω φύλου) όσο και με τον κ. Παπασταύρο  Νίκο είναι ότι είναι αποφασισμένοι να λειτουργήσουν δίκαια και αμερόληπτα. Διαθέτουν και κρίση και εμπειρία. Με τον τρόπο αυτό το έργο μας με τον κ. Οικονομίδη γίνεται απλό και εύκολο.

Με τιμή

Γαπκιάδης Γεώργιος

Εχθροί

Δημήτρης Δανίκας

Ο χειρότερος εχθρός μου είναι ο καλύτερος και πιο χρήσιμος φίλος μου. Και το αντίθετο. Ο φίλος που κολακεύει τις αδυναμίες μου στην ουσία είναι ο χειρότερος εχθρός μου!

Από τον εχθρό μου θα συνειδητοποιήσω τα προβλήματά μου. Έτσι θα δω τις αδυναμίες μου. Έτσι θα προκύψει η αυτογνωσία μου. Έτσι θα δοκιμαστούν οι αντοχές μου. Έτσι θα βελτιώσω τις επιδόσεις μου. Αυτός, με την συμπεριφορά του θα με πεισμώσει για να εγκαταλείψω τις ευκολίες μου και τις καταστροφικές συνήθειές μου. Στοιχειώδες.

Με τις δυσκολίες και τα τρομερά εμπόδια προχώρησαν και προκόψανε οι πρόγονοί μας. Με αγώνα, μόχθο, ιδρώτα και αίμα έφτιαξαν τις οικογένειές και τις περιουσίες τους. Οι αντιξοότητες και τα βάσανά τους κατέληξαν μονάκριβα προικιά τους.

Έτσι από τους εχθρούς, τους πιο άθλιους και σατανικούς, οι νάνοι έγιναν γίγαντες. Τα ιστορικά παραδείγματα πολλά και καταλυτικά. Ο Ξέρξης λάμπρυνε το όνομα του Λεωνίδα. Οι Οθωμανοί ανέδειξαν τους ήρωες του ‘21. Ο Μουσολίνι ήταν ο «παραγωγός» του Ελληνοαλβανικού έπους.

Οι ορδές του Χίτλερ και του Γκέμπελς συσπείρωσαν τους ξυπόλητους Έλληνες και εκείνοι με τη σειρά τους έγραψαν την πιο χρυσή σελίδα της ευρωπαϊκής Αντίστασης εναντίον των γερμανών κατακτητών. Και ο Παπαδόπουλος με την χουντική συμμορία του αφύπνισαν χιλιάδες φοιτητές στις επάλξεις του Πολυτεχνείου.

Γι' αυτό ευγνωμονώ την Μέρκελ και τον Σόιμπλε. Όσο με «μαστιγώνουν» τόσο μεγεθύνονται οι διαχρονικές, κακοδαιμονίες και οι παθογένειές μου. Όσο η Τρόικα τραβάει τ' αυτιά του Στουρνάρα και του Σαμαρά, τόσο συνειδητοποιώ ότι η ανεξαρτησία και η αυτονομία είναι όπως η τσιχλόφουσκα για τα μικρά παιδιά. Και όσο οι ξένοι δανειστές απαιτούν ακόμα περισσότερα και ακόμα χειρότερα μέτρα, τόσο κάθομαι και σκαλίζω τις πολιτικές επιλογές μου και την προσωπική μου περιπέτεια.

Με απλά λόγια όσο μεγάλη είναι μια οποιαδήποτε κρίση τόσο καταλαβαίνω ότι αν αλλάξω ρότα μπορεί στο τέλος να βρώ διέξοδο και να ανακαλύψω την λύση. Γιατί από αυτή την κρίση γκρεμίστηκε στα μάτια μας ο νεοπλουτισμός και η αχόρταγη καταναλωτική μας μανία.

Απ' αυτή την κρίση κατέρρευσαν οι ευκολίες και οι βεβαιότητες με τα στεγαστικά δάνεια, τις πλαστικές κάρτες και το Life style. Αυτή η κρίση με κάνει να ξανασκεφτώ τις προτεραιότητές μου και τις αληθινές μου αξίες. Αυτή η κρίση μετέτρεψε την μανία για ιδιοκτησία, τσιμέντο, μπετόν, πολυτελείς λουτροκαμπινέδες και για τούβλα σε στάχτες και αποκαίδια.

Λιγότερα υλικά αντικείμενα περισσότερα αισθήματα. Λιγότερη κατανάλωση περισσότερος μόχθος και αφοσίωση. Λιγότερη συσσώρευση περισσότερη αυτογνωσία. Άνγκελα σ' ευχαριστώ. Και να ΄σαι σίγουρη. Όταν την κρίση την ξεπεράσω θα σου δείξω εγώ. Τι εστί Ελληνας αληθινός!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΠΑΣΚ

Αγαπητές συναδέλφισσες της ΠΑΣΚ,

Πρώτα από όλα θέλω να δηλώσω ότι αυτή την ανάρτηση δε θα τη στείλω στα σχολεία, γιατί οι συνάδελφοι έχουν πολύ πιο σπουδαία θέματα να ασχοληθούν και πολύ πιο σημαντικά προβλήματα να αντιμετωπίσουν. Είναι και η τελευταία φορά που ασχολούμαι μαζί σας γιατί έχετε ένα μοναδικό τρόπο να ευτελίζετε τη συζήτηση.

«Οι συνάδελφοι έχουν κρίση», γράφετε. Γι΄αυτό και σας έστειλαν σπίτι σας και δεν εξέλεξαν αιρετό από την ΠΑΣΚ.

«Έχω αυτάρεσκο και ειρωνικό στυλ». Αν βρείτε έστω και έναν που μπορεί να κάνει σοβαρή συζήτηση μαζί σας να μου τον δείξετε γιατί είναι είδος προς εξαφάνιση.  Για το πραγματικό μου ύφος και στυλ δεν έχετε παρά να ρωτήσετε έναν από τους πενήντα συναδέλφους που εργαζόμαστε μαζί στο ίδιο κτηριακό συγκρότημα. Αυτοί θα σας πουν για το ποιος είμαι και πώς συμπεριφέρομαι.

«Τους εισηγητές στα Γιάννενα τους πρότειναν η ΠΑΣΚ και η ΔΑΚΕ». Μπράβο τους και πάντα τέτοια. Έχω νομίζετε κανένα πρόβλημα να επιβραβεύσω τα καλά που γίνονται από όπου και αν προέρχονται; Αλλά, συγγνώμη βρε παιδιά, εσείς δεν ήσασταν που αποκαλούσατε τη ΔΑΚΕ φασίστες και αυτοί σας έλεγαν πρασινορουφιάνους; Τι άλλαξε και αγαπηθήκατε τόσο;

«Η αίθουσα στα Γιάννενα άδειασε γιατί αυτό ήθελε η ΑΝΤΑΡΣΥΑ». Μπράβο στα παιδιά της ΑΝΤΑΡΣΥΑ αφού κατάφεραν οι τετρακόσιοι πενήντα από τους πεντακόσιους να είναι δικοί τους.

«Είμαι και εγώ ΑΝΤΑΡΣΥΑ». Επιτέλους με βρήκατε! Με ξεκινήσατε από την ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ, με πήγατε στις ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ και τώρα ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Μαζί σας!  Ό,τι  πείτε  αν και στο τέλος θα μου δημιουργήσετε κρίση ταυτότητας. Σας παρακαλώ πολύ όμως όχι ΠΑΣΚ, ΔΑΚΕ και ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ. Εκεί θα τα χαλάσουμε και θα έχουμε θέμα.

«Αδυνατώ να αντιληφθώ από αγώνες γιατί δεν έχω χάσει μεροκάματα». Για σκεφτείτε μήπως έχετε κερδίσει και εσείς κάτι βρε κορίτσια! Όλο χάνετε; Μήπως σας διαφεύγει κάτι που το έχετε ξεχάσει; Τους δικούς μου αγώνες τους ξέρουν αυτοί που πρέπει. Λογαριασμό δε θα σας δώσω και ούτε χρειάζεται να κάνω διαφήμιση. Υπάρχουν διάφοροι αγώνες στη ζωή και όχι μόνο η μία μέρα απεργίας που κάνετε.

Η καταγγελία σας όμως συναδέλφισσες ήταν γιατί δεν κατέβηκα στην Αθήνα και δεν ενημερώθηκα για την αξιολόγηση και τα πειθαρχικά. Έτσι δεν είναι; Δώδεκα αναρτήσεις έχω στο blog –δικές μου και από το διαδίκτυο- γι΄αυτά τα θέματα. Γνωρίζετε κάποιον  που να έχει ασχοληθεί περισσότερο; Και αν ναι, ποιος είναι αυτός; Μήπως τελικά το πρόβλημά σας είναι ότι είμαι ενημερωμένος και ενημερώνω του συναδέλφους; Μήπως τελικά το πρόβλημά σας είναι ότι ακούγεται μια φωνή ανεξάρτητη και πέρα από σκοπιμότητες;  Μήπως τελικά φοβάστε ότι ολοένα και περισσότεροι συνάδελφοι θα αντιληφθούν ότι πράγματι δεν έχουμε σχέση με τον συνδικαλισμό των ημετέρων, της εξυπηρέτησης και των σκοπιμοτήτων;

ΥΓ1. Θα παραιτηθώ όταν έστω και ένας συνάδελφος μου αποδείξει ότι τον αδίκησα στο υπηρεσιακό ή δεν τον στήριξα όσο θα έπρεπε. Όπου και αν ανήκει αυτός από όποιο χώρο και αν προέρχεται, εγώ την άλλη μέρα παραιτούμαι.

ΥΓ2. Τελικά θα πάρει θέση η ΠΑΣΚ για την κατά προτεραιότητα απόσπαση της συναδέλφου στο ΔΣ;  Γραπτή θέση γιατί πλησιάζουν οι εκλογές του συλλόγου και πρέπει να ξέρουν οι συνάδελφοι τι ισχύει.

ΥΓ3. Βρείτε κάτι άλλο να ασχοληθείτε και να βγάλετε τα εσώψυχά σας. Εγώ δε σας «παίζω» άλλο.

Με τιμή

Γαπκιάδης Γιώργος

4η ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΠΥΣΠΕ Ν. ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ

1.     Έγινε επικύρωση του πρακτικού της προηγούμενης συνεδρίασης.

2.     Τροποποίηση διαθέσεων εκπαιδευτικών ειδικοτήτων για συμπλήρωση υποχρεωτικού ωραρίου διδασκαλίας. (Δικαιούνται αποζημίωσης για τη μετακίνησή τους και οι εκπαιδευτικοί που μετακινούνται μέσα στον ίδιο Δήμο αρκεί το σχολείο να μην είναι στον τόπο κατοικίας τους).

3.     Τροποποίηση ανάθεσης διδασκαλίας μαθημάτων σε εκπαιδευτικούς Β/θμιας εκπαίδευσης.

 

Σχόλιο: Μετά το τέλος του υπηρεσιακού συμβουλίου έγινε μία φιλική συζήτηση με τον κ. Διευθυντή για το τι ακριβώς συμβαίνει με το θέμα της μείωσης των οργανικών θέσεων. Η πρόταση του Διευθυντή προς την Περιφέρεια είναι να παραμείνουν οι οργανικές των σχολείων ως έχουν. Η αίσθησή του είναι ότι ούτε η πρόταση της Περιφέρειας θα είναι ριζικά διαφοροποιημένη από τη δική του. Το πιο πιθανό είναι η Περιφέρεια να προτείνει στο Υπουργείο τα 1^ο , 2^ο  και 4^ο Άργους να υποβιβαστούν από 8/θ  σε 7/θ και το 4^ο Καστοριάς από 10/θ σε 8/θ.

Με τιμή

Γαπκιάδης Γιώργος

Κάλτσες

Δημήτρης Δανίκας

Τα ξεχάσαμε; Όταν η μνήμη ενός λαού είναι ασθενής έως μηδενική, τότε σκάσε και κολύμπα. Έχουμε και λέμε λοιπόν. Για να θυμηθούμε ποιους ψηφίσαμε να μας κυβερνούν.

Α! Μας διαβεβαίωνε ο τότε υπουργός Εθνικής Οικονομίας. Ο Παπαθανασίου ντε. Που αφού πρώτα τοποθέτησε ταφόπλακα στα ταμεία του Δημοσίου, στη συνέχεια και με ύφος γύφτικου σκεπαρνιού περιφέρεται στα megaλοκανάλια. Α, έλεγε. Το τραπεζικό μας σύστημα είναι εντελώς οχυρωμένο.

Α! Μας καθησύχαζε ο τότε πρωθυπουργός Κωστάκης Καρά Αμάν Αλής. Μέγας λάτρης ποδοσφαίρου και play station.

Που το όνομά του λαμπρύνει τις σελίδες των ρεκόρ του Γκίνες. Αφού ο αθεόφοβος κατάφερε στην διάρκεια της διπλής του θητείας να διπλασιάσει το εξωτερικό χρέος που παρέλαβε από τον Κώστα Σημίτη. Τον άνθρωπο που πανηγύριζε για τα δύο εθνικοπατριωτικά του κατορθώματα. Από τη μια να πλαστογραφήσει τα στοιχεία κι έτσι η Ψωροκώσταινα που ζέχνουν τα χνώτα της να μπει στο κλαμπ της ευρωζώνης. Και από την άλλη με τους Ολυμπιακούς Αγώνες να φορτώσει το χρέος με δεκάδες εκατομμύρια.

Α, έλεγε ο Κωστάκης. Το δικό μας τραπεζικό σύστημα ουδεμία σχέση με την Citibank που χωρίς το πλαστικό χρήμα του Ομπάμα θα κατέρρεε εν μία νυκτί.

Α, και ο Γιώργος Παπακωσταντίνου. Ο εκσυγχρονιστής και ευρωπαϊστής που διαδέχθηκε στο υπουργείο τον αρχοντόβλαχο Παπαθανασίου. Εκείνος ντε. Που αφού πρώτα σουλατσάριζε μεταξύ Βρυξελλών και Αθήνας με ένα δερμάτινο Samsonite υπό μάλλης, στην συνέχεια κατέληξε να σβήνει με γομολάστιχα τα ονόματα των συγγενών από την λίστα Λαγκάρντ.

Α, έλεγε και ο Παπακωνσταντίνου. Όλα κι όλα. Μπορεί ως λαός να πεθάνουμε από αφαγία όμως οι τράπεζες θωρακισμένες τόσο που ούτε κουνούπι δεν μπορεί να μπει και να πειράξει το δικό τους χρήμα!

Α, και ο Γιωργάκης Παπανδρέου. Αυτός ντε. Που από το μπαλκόνι μπέρδευε τις κάλπες με τις κάλτσες. Α, μας καθησύχαζε κι αυτός. Λεφτά υπάρχουν. Όσο για το τραπεζικό σύστημα καλύτερα δεν γίνεται!

Α, και ο Γιάννης Στουρνάρας. Εγγυημένες οι καταθέσεις. Ορκίζεσαι; Να στον τάφο των προγόνων μου. Αποτέλεσμα; Ο Γιωργάκης να σουλατσάρει, έναντι αλμυρής αμοιβής σε όλα τα πρωτοκλασάτα αμερικανικά πανεπιστήμια. Ο Παπαθανασίου να σουλατσάρει σε megaλοκανάλια. Ο Καραμανλής να εκλμαβάνεται ως λαμπρή εφεδρεία του τόπου και της Νέας Δημοκρατίας. Και μόνο ο Παπακωνσταντίνου να καταλήγει στο σκαμνί.

Έτερο και ύστατο αποτέλεσμα. Εμείς όλοι μαζί να σκούζουμε εν χορώ εναντίον ξένων καρχαριών. Που θα μας αρπάξουν τις τράπεζες χωρίς να πληρώσουν μία.

Και σε ρωτάω. Εσένα κουφιοκεφαλάκι μου. Γιατί οι ξένοι κάνουν περίφημα την δουλειά τους. Εμείς που ψηφίσαμε, ανεχτήκαμε και εξακολουθούμε να τους έχουμε στο σβέρκο μας, όλους αυτούς τους ανεκδιήγητους πολιτικούς.

Αυτούς ντε που φρόντισαν να ξεπατώσουν τον λαό και να αδειάσουν τα ταμεία των τραπεζών. Εμείς λοιπόν καμία ευθύνη, καμμία ενοχή, καμμία αυτοκριτική για όλο αυτό τον χαμό;

Εμείς λοιπόν. Ε, άρπα την λοιπόν. Αφού μονίμως ανεύθυνοι πάντα προδομένοι!