ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΕΣ ΠΥΣΠΕ Ν. ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ

ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΕΣ ΓΙΑ ΠΥΣΠΕ Ν. ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ
ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ-ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ Π.Ε. ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ

• Αγγελίδου Παρασκευή
• Αλεξίου-Ρέτζιου Κωνσταντίνα
• Γαπκιάδης Γεώργιος
• Γκώτη Μαρία
• Λυκομήτρου Σόνια
• Ματσουλιάδη Χριστίνα
• Σιώμου Ευανθία

Ένα μεγάλο ευχαριστώ από καρδιάς στις συναδέλφισσες που δέχθηκαν να συμπορευτούμε σε έναν αγώνα με μοναδικά κριτήρια την ίση αντιμετώπιση όλων των συναδέλφων και τις ανθρώπινες ανάγκες τους!
Καλή επιτυχία σε όλες τις συναδέλφισσες και όλους τους συναδέλφους όλων των παρατάξεων που παίρνουν μέρος στις εκλογές.

Η ομιλία του Γ. Γαλάνη στην 87η Ολομέλεια της ΔΟΕ

Αγαπητές συναδέλφισσες και αγαπητοί συνάδελφοι,
Λίγο καθυστερημένα -άργησε να μου σταλεί- σας παρουσιάζω την ομιλία του Κ. Γ. Γαλάνη των Παρεμβάσεων στην 87η Ολομέλεια της ΔΟΕ.

Γ. ΓΑΛΑΝΗΣ:

Συνάδελφοι,

 θα ήθελα να ευχαριστήσω από τα βάθη της καρδιάς μου το σύνολο των συναδέλφων και των εκπαιδευτικών Σωματείων της χώρας που έδωσαν την ευκαιρία πριν από περίπου ένα μήνα σε μια ολιγομελή αντιπροσωπεία εκπαιδευτικών οι οποίοι εκπροσωπούσαμε τα Σωματεία μας, να βρεθούμε στη μαρτυρική Παλαιστίνη για να εκφράσουμε την αλληλεγγύη μας στον ηρωικό αγώνα των Παλαιστινίων για γη κι ελευθερία.

Είμαστε μέρος του εργατικού κινήματος που, διαχρονικά, στις σημαίες του έχει προμετωπίδα την αλληλεγγύη στους λαούς που αγωνίζονται για τη γη τους και την ελευθερία τους. Δεν είμαστε οι μόνοι, ούτε οι πρώτοι που το κάνουμε, ελπίζουμε και θα προσπαθήσουμε να μην είμαστε ούτε οι τελευταίοι.

Όπως είναι γνωστό, στην Παλαιστίνη η κατάσταση είναι πάρα πολύ δύσκολη. Η ισραηλινή κατοχή ενισχυμένη από τη βοήθεια του Τραμπ αλλά και την πολιτική των «ίσων αποστάσεων» των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει βαρύτατες επιπτώσεις στη ζωή των Παλαιστίνιων. Καθημερινή ασύμμετρη βία, δολοφονίες ακόμα και μικρών παιδιών από τον Ισραηλινό στρατό, καταστροφή των υποδομών, επέκταση των εποικισμών δεν αφήνουν περιθώρια ειρήνευσης στην μαρτυρική περιοχή. Ο ιμπεριαλισμός που μοιάζει ανίκητος αυτή τη στιγμή, ένα μόνο φοβάται: Την αλληλεγγύη των λαών, την αλληλεγγύη των εργαζομένων.

 Το εκπαιδευτικό κίνημα οφείλει, πλάι στους παραδοσιακούς τρόπους, να αναζητήσει νέους τρόπους έκφρασης αλληλεγγύης  στον παλαιστινιακό λαό. Οι κριτικές στην πρωτοβουλία «ΈΝΑ ΣΧΟΛΕΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΓΑΖΑ» είχαν συνήθως μικροπαραταξικά κίνητρα και δεν συνέβαλλαν στην ενίσχυση της αλληλεγγύης και στην αγωνιστική ενότητα των εργαζόμενων. Σε κάθε περίπτωση η συγκεκριμένη πρωτοβουλία αντιπαρήλθε κάθε τέτοιου είδους κριτικές και ολοκλήρωσε με επιτυχία το έργο της. Για μια ακόμη φορά ευχαριστούμε τους συναδέλφους και τα εκπαιδευτικά Σωματεία που συμμετείχαν σ’ αυτή την προσπάθεια.

Αγαπητοί συνάδελφοι, σε 4 χρόνια από φέτος, το 2022, η ΔΟΕ συμπληρώνει 100 χρόνια ζωής. Δεν ήταν όλα ρόδινα. Στα 100 χρόνια ζωής υπάρχουν και μαύρες σελίδες και φωτεινές σελίδες. Να δούμε πότε μεγαλούργησε η ΔΟΕ και να δούμε πότε συμπλήρωσε τις σκοτεινές σελίδες. Η ΔΟΕ μεγαλούργησε, όταν υποστήριξε το δημόσιο σχολείο, όταν πήρε υπ' όψιν της τις ανάγκες των φτωχών λαϊκών τάξεων, τις ανάγκες των μαθητών των πίσω θρανίων, όταν υποστήριξε τα μορφωτικά δικαιώματα, τις μορφωτικές ανάγκες των μαθητών, τα εργασιακά δικαιώματα των εκπαιδευτικών. Όταν συντάχτηκε με τις δυνάμεις του δημοτικισμού στο μεσοπόλεμο και εμπλούτισε τη μορφωτική τους σκεύη  με τις ιδέες και τις πρωτοβουλίες του Γληνού, του Δελμούζου, του Τριανταφυλλίδη, του Παπαμαύρου, της Ιμβριώτη. Όταν τασσόταν ανεπιφύλακτα και υποστήριζε με μεγάλο κόστος (διώξεις, απολύσεις) τα προοδευτικά και ριζοσπαστικά προτάγματα της κάθε εποχής.

Όταν στήριξε την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση του 1964. Όταν, στις αρχές της δεκαετίας του 1950 αγωνίστηκε και απέτρεψε τη μείωση των ετών φοίτησης των μαθητών στο δημοτικό σχολείο. Όταν αγωνίστηκε για την ίδρυση των παιδαγωγικών τμημάτων.

Έγραψε τις πιο μαύρες σελίδες της όταν υπηρέτησε με υπέρμετρο φανατισμό τις πιο σκληρές κρατικές πολιτικές. Έγραψε τις πιο μαύρες σελίδες της όταν πλάι στους στρατοδίκες, στο μετεμφυλιακό κράτος, συνέβαλλε μέσω των Συμβουλίων ν’ απολύονται οι εκπαιδευτικοί απ’ τα σχολεία. Όταν πρωτοστατούσε στην καθιέρωση του κράτους της εθνικοφροσύνης. Όταν αρνιόταν την αγωνιστική συμπόρευση με τις άλλες εκπαιδευτικές ομοσπονδίες. Όταν οδηγείτο στη διάσπαση εξυπηρετώντας παραταξιακά συμφέροντα. Είναι μεγάλη συζήτηση η ιστορία της Ομοσπονδίας, δεν πρέπει να τη χαρίσουμε σε κανέναν. Χρέος μας είναι ν’ αναδείξουμε τις φωτεινές πλευρές και με φάρο εκείνες τις πλευρές να πορευθούμε.

Αλήθεια τί σχέση έχουν όλα αυτά με το  «σήμερα»; Ποιο είναι το κύριο δίλημμα σήμερα; Η Ομοσπονδία τουλάχιστον στα τελευταία 25 χρόνια που είμαστε μέλη της, έχει ένα πρόταγμα: Την υπεράσπιση του δημόσιου δωρεάν σχολείου. Δεν είναι λίγο. Έχουμε συνεννοηθεί νομίζω όταν μιλάμε για το πρόταγμα της Ομοσπονδίας, μιλάμε για το μέσο όρο. Δεν είναι όλες οι πτέρυγες το ίδιο, προφανώς.

Μεγάλη μάχη γίνεται για την ηγεμονία εντός του Συνδικάτου και πρέπει να γίνεται με όρους αξιοπρέπειας και όχι με χτυπήματα κάτω απ’ το τραπέζι. Νομίζω έχουμε συνεννοηθεί γι’ αυτά αν και δεν τα καταφέρνουμε πάντα. Όμως, η υπεράσπιση του δημόσιου σχολείου δεν είναι μόνο στα χαρτιά και η υπεράσπιση του δημόσιου σχολείου και του εκπαιδευτικού, δεν είναι υπόθεση μιας μόνο πτέρυγας του Συνδικάτου.

  Σ’ αυτή την προσπάθεια έχουν να επιδείξουν καρπούς  πολλές πτέρυγες, και δεν διεκδικούμε εμείς ως Παρεμβάσεις την αποκλειστικότητα αυτής της προσπάθειας.  Ο αγώνας για διορισμούς, η προσπάθεια γι’ αντικειμενικοποίηση των μορίων μεταθέσεων ή αποσπάσεων που τα θεωρούμε μερικές φορές αυτονόητα, καταγράφονται στις καλές πλευρές της σύγχρονης  ιστορίας του Συνδικάτου.

Ποιο είναι σήμερα το δίλημμα; Απ’ τη μια πλευρά υπάρχει και νομίζω δεν το αμφισβητεί κανένας τουλάχιστον σ’ επίπεδο γραπτών, σ’ επίπεδο συνθημάτων, η υπεράσπιση του δημόσιου σχολείου. Από την άλλη, υπάρχει το διακύβευμα της κοινωνικής συμμαχίας. Λέει η κοινωνική συμμαχία λοιπόν σ’ ένα από τα 10 σημεία, στο σημείο 4, για τις «πολιτικές εκπαίδευσης και κατάρτισης που θα ενισχύουν την υγιή επιχειρηματικότητα, τον προγραμματικό σχεδιασμό και το αναπτυξιακό μοντέλο της χώρας».

Σας παρακαλώ να μου πείτε τι σχέση έχει τη υπεράσπιση του δημόσιου σχολείου με αυτή τη θέση της κοινωνικής συμμαχίας.  Πού συναντιόνται η επιχειρηματικότητα και η στήριξη του δημόσιου σχολείου;   Η πρόκληση των καιρών μας αγαπητοί συνάδελφοι είναι η υπεράσπιση του δημόσιου σχολείου και εδώ δεν χωράνε παρεκκλίσεις και  μισόλογα.  

Είμαστε με την υγιή επιχειρηματικότητα ή με το δημόσιο σχολείο;  Η επιχειρηματικότητα πρέπει να μπει στο δημόσιο σχολείο; Με άλλα λόγια: Ο νεοφιλελευθερισμός πρέπει να βάλει τη μπότα του και στο δημόσιο σχολείο με καθολικό τρόπο ή τα δικαιώματα των παιδιών και οι ανάγκες των εκπαιδευτικών πρέπει να έχουν τον πρώτο λόγο; Νομίζω η απάντηση στο δίλημμα, είναι εύκολη στα λόγια, δύσκολη στην πράξη.

Γιατί ο νεοφιλελευθερισμός έχει ριζώσει βαθιά στις συνειδήσεις της κοινωνίας και μεγάλου μέρους των εκπαιδευτικών. Το Σωματείο πρέπει να λειτουργήσει στην ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση.  Να συσπειρώσει τα μέλη του σε μια πλατιά αγωνιστική ενότητα έχοντας πάντα κατά νου την βασική, εδώ και 100 χρόνια σχεδόν, θέση του, ότι στο Σωματείο δεν καταταγόμαστε και δεν το υπηρετούμε με βάση την κομματική ταυτότητα, την ιδεολογία ή την ταξική συνείδηση αλλά με βάση την ταξική θέση που έχει ο καθένας μας. Με αυτό τον ενωτικό τρόπο να υπερασπίσουμε το δημόσιο σχολείο και να προωθήσουμε τα αιτήματά μας.

Η κοινωνική συμμαχία, που κάνει τα πρώτα βήματα, θα πρέπει να μας βρει όλους απέναντί της. Εμείς από την πλευρά των Παρεμβάσεων θα δώσουμε τον καλύτερο εαυτό σε αυτό τον αγώνα. Σας ευχαριστώ.

Πώς θα δηλώσουν τα σχολεία οι υπεράριθμοι εκπαιδευτικοί

Μία φιλική συμβουλή προς όλους τους υπεράριθμους εκπαιδευτικούς της Π.Ε. Καστοριάς:
Ο προσδιορισμός των λειτουργικών κενών που έγινε από το Υπηρεσιακό Συμβούλιο είναι πέρα για πέρα λάθος. Έπρεπε να υπάρχουν τουλάχιστον άλλα επτά κενά για να τοποθετηθούν στη συνέχεια οι συνάδελφοι που ήρθαν με απόσπαση από άλλα ΠΥΣΠΕ (με τις εσωτερικές αποσπάσεις).
Είναι σίγουρο ότι σε λίγες ημέρες θα αρχίσουν να δημιουργούνται κενά -από παρθενογένεση- για να τοποθετηθούν και οι υπόλοιποι συνάδελφοι.
Δηλώστε, επομένως, τα σχολεία που σας ενδιαφέρουν είτε αυτά έχουν λειτουργικά κενά είτε όχι. Αν στη συνέχεια αποσπάσουν συνάδελφο σε σχολείο που έχετε δηλώσει και δεν πήγατε, μπορείτε να κάνετε ένσταση. Γι΄αυτά τα πράγματα έπρεπε να σας ενημερώνουν άλλοι και λυπάμαι πραγματικά που αναγκάζομαι να το κάνω!

Αναμοριοδότηση σχολικών μονάδων Π.Ε. Καστοριάς

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχω μέχρι αυτή τη στιγμή και ζητώντας σας προκαταβολικά συγγνώμη για -τυχόν- λάθος εκτιμήσεις μου, η νέα μοριοδότηση των σχολείων θα είναι -περίπου- ως εξής:

• Σχολεία πόλης Καστοριάς: 2 μόρια
• Σχολεία Μανιάκων: 3 μόρια
• Άργος, Μεσοποταμία, Χιλιόδενδρο, Τοιχιό, Πολυκάρπη, Μαυροχώρι, Κολοκυνθού,Κεφαλάρι, Αμπελόκηποι, Δισπηλιό, Λεύκη: 4 μόρια
• Κορησός, Κωσταράζι, Καλοχώρι, Πεντάβρυσος :5 μόρια
• Ασπροκκλησιά, Οινόη: 6 μόρια
• Νεστόριο, Νέος Οικισμός: 8 μόρια
• Διποταμία: 12 μόρια
• Επταχώρι:14 μόρια

Από αυτά που ειπώθηκαν στη Γενική Συνέλευση δεν υπάρχει περίπτωση να ισχύσει η αναδρομικότητα και το τι θα γίνει τη νέα χρονιά εξαρτάται από το Υπουργείο.

87η Γ.Σ. ΔΟΕ (από την ομιλία του Προέδρου Κ. Θανάση Κικινή)

Αγαπητές συναδέλφισσες και αγαπητοί συνάδελφοι,
Θα προσπαθήσω να επισημάνω τα κυριότερα σημεία από την ομιλία του Προέδρου της ΔΟΕ Κ. Θανάση Κικινή με βάση τις προσωπικές του σημειώσεις -και τον ευχαριστώ πολύ που μου τις έδωσε- και όσα θυμάμαι από μνήμης.

• Τα λάθη που κάνουμε τόσα χρόνια είναι η περιχαράκωση καθώς και η λογική κοινοβουλίου και κυβερνητικού συνδικαλισμού που μας διακατέχει.
• Είναι λοιπόν κομβικό να δηλώσουμε αν όλοι αληθινά θέλουμε ένα σοβαρό συνδικαλιστικό κίνημα ή ένα κίνημα θνησιγενές και διασπασμένο.
• Δεν είναι πρωτοφανές αυτοί που επενδύουν σε λογικές καθαρών ομάδων και χωριστών κινητοποιήσεων. Έχουν ως πρότυπο πολλά ευρωπαϊκά συνδικάτα που είναι κομματικά και όχι Κλαδικά.
• Μας λένε ότι για την Προσχολική Αγωγή δεν στηρίζει το προεδρείο την άμεση εφαρμογή σε όλη την επικράτεια και ταυτόχρονα μας κατηγορούν ότι δε λαμβάνουμε υπόψη μας τις ακατάλληλες κτιριακές υποδομές και επομένως το αδύνατο της εφαρμογής της! Έλεος!
• Το Δ.Σ. της ΔΟΕ, λοιπόν, ολόκληρο, με όλες του τις διαφωνίες δίνει τον αγώνα εδώ και 25 χρόνια για το δημόσιο σχολείο. 
• Έχει μεγάλη σημασία να πάψουν κάποιοι τη διπλή γλώσσα και στάση. Προς τα έξω η ΔΟΕ πουλημένη και κυβερνητική -όποια και αν είναι η κυβέρνηση- προς τα μέσα, όταν δε μας βλέπουν, συνεννοούμαστε -και αυτό είναι καλό- αλλά να το κρύψουμε!
• Κρατάω το θετικό ότι, έστω και κρυφά από τις αγκυλωτές πιέσεις, στην πράξη όλοι επιθυμούμε το ίδιο. Να βγουν αποφάσεις που να υπερασπίζονται τις διεκδικήσεις του Κλάδου.
• Ακούστε, συνάδελφοι, η καραμέλα της αγωνιστικής μειοδοσίας της ΔΟΕ έλιωσε! Ο αγώνας είναι και πρέπει να είναι συνεχής!
• Το να λες σε έναν οικονομικά λεηλατημένο Κλάδο ότι μόνο οι απεργιακοί αγώνες μεγάλης διάρκειας είναι αγώνες, τη στιγμή που όλοι ξέρουμε ότι δεν μπορεί να τους αντέξει, είναι σαν να του λες να μην αγωνιστεί για τίποτε!
• Το Δ.Σ. της ΔΟΕ αγωνίζεται με καθαρά αγωνιστικά, συνδικαλιστικά, επιστημονικά και νομικά μέσα. Αγωνίζεται με τη διαρκή δημοσιοποίηση των αιτημάτων του όχι για να βγει στις κάμερες αλλά για να κάνει παντού αισθητή την παρουσία του Κλάδου.
• Έτσι ΠΕΤΥΧΕ, γιατί ΠΕΤΥΧΕ,  έστω και κατά ένα μέρος το 2ο έτος της υποχρεωτικής Προσχολικής Αγωγής.
• Έπρεπε να στηριχτεί παντού η εφαρμογή της και στις τριμερείς επιτροπές από όλους τους εκπροσώπους του Κλάδου. Το να ακούω εκλεγμένους αντιπροσώπους να υπερηφανεύονται γιατί δεν στήριξαν την εφαρμογή εξαιτίας της έλλειψης υποδομών! Είναι τραγικό! Ας διαλέξουν, άμεση εφαρμογή ή όχι; 
• Ο Κλάδος έχει θέση για την αξιολόγηση. Τούτο το Δ.Σ. μιλάει για εκπαιδευτική, ανατροφοδοτική αξιολόγηση. Και δεν είναι θέμα αν συμφωνούν κάποιες δυνάμεις για το τι είναι εκπαιδευτική αξιολόγηση αλλά η ίδια η παιδαγωγική επιστήμη. Αν το εκπαιδευτικό κίνημα αποκοπεί από την επιστημονική του υπόσταση αν μη τι άλλο βάλλεται η αξιοπιστία του.
• Τον Αύγουστο κλείνουν 6 χρόνια που η ΔΟΕ έχει ως πρώτο της αίτημα την πραγματοποίηση μαζικών διορισμών. Υπουργός ήταν ακόμη ο Κ. Αρβανιτόπουλος και Πρόεδρος της ΔΟΕ ο Κ. Μαντάς. Και αυτός ο αγώνας δεν είναι αγώνας εντυπώσεων.
• Δεν χαϊδεύει επιμέρους ομάδες.
• Δεν καπελώνει κινητοποιήσεις.
• Δεν ξεχωρίζει ποιοι κυβερνούν.
• Οι αναπληρωτές δε γυρίζουν την πλάτη τους στη ΔΟΕ. Εδώ μέσα υπάρχουν αναπληρωτές αντιπρόσωποι. Αν κάποιοι γύρισαν την πλάτη, αν το έκαναν καλοπροαίρετα, είναι γιατί έπεσαν θύματα της γοητευτικής παραπληροφόρησης κάποιων.
• Το Δ.Σ. της ΔΟΕ ως εκφραστής του Κλάδου στάθηκε απέναντι στην απόπειρα εφαρμογής του 30-ωρου και σε κάθε θέμα που αναδείκνυαν οι τοπικοί σύλλογοι.
• Χρειάζεται διαρκής ζύμωση για τα προβλήματα του Κλάδου. Χρειάζεται διαρκής παρουσία στα γραφεία της ΔΟΕ για τον Κλάδο και τη ΔΟΕ. Χρειάζεται θετική συνεισφορά στην καθημερινότητά της. Υπήρχαν στιγμές τρομερής μοναξιάς μέσα στη ΔΟΕ όταν χρειάζεται να συζητάμε συνέχεια.
• Κάποιοι μπορούμε να ονειρευόμαστε και να επιδιώκουμε ένα συνδικάτο με κλαδικό προσανατολισμό που δε θα βάζει τον αγώνα του ακόλουθο των αλλαγών του πολιτικού συστήματος, γιατί αυτό είναι άλλοθι και τελικά ψέμα!

Τα κυριότερα σημεία από τις ομιλίες των αιρετών του ΚΥΣΠΕ στην 87η Γ.Σ.

Αγαπητές συναδέλφισσες και αγαπητοί συνάδελφοι,

• Οι αιρετοί του ΚΥΣΠΕ Κ.Κ. Παληγιάννης Βασίλης και Φασφαλής Νίκος έθιξαν πολλά και ενδιαφέροντα θέματα στις ομιλίες τους. Επειδή στα περισσότερα θέματα η θέση τους ήταν κοινή, για να μην επαναλαμβάνω αυτά που είπαν και για να μην σας κουράζω χωρίς λόγο θα παρουσιάσω τις προτάσεις και την κριτική τους σε ένα ενιαίο κείμενο με τη διευκρίνιση ότι ο Κ. Παληγιάννης αναφέρθηκε εκτενώς στο όνομα των Σκοπίων και ο Κ. Φασφαλής στη δημοσίευση εκ μέρους του των ονομάτων όσων πήραν αποσπάσεις σε Διευθύνσεις και Φορείς λέγοντας ότι ήταν απαράδεκτη η στάση του Υπουργείου να μη δημοσιεύσει τα ονόματα θεωρώντας τα προσωπικά δεδομένα!!!
• Η χώρα πλήττεται από την πιο ακραία νεοφιλελεύθερη πολιτική και πρωτοστατούν αυτοί που κάποτε είχαν δημιουργήσει το Κίνημα "Δεν Πληρώνω". Καμία άλλη κυβέρνηση δεν μπορούσε να περάσει τα μέτρα που πέρασαν ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και για το λόγο αυτό είναι το αγαπημένο παιδί της Αμερικής και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
• Η ίδρυση και λειτουργία των ΠΕ.ΚΕ.Σ. θα έχει σαν αποτέλεσμα να δημιουργηθούν συγκεντρωτικές και απρόσωπες δομές υδροκεφαλικού χαρακτήρα από τις οποίες είναι αδύνατο οι εκπαιδευτικοί να έχουν οποιαδήποτε βοήθεια στο εκπαιδευτικό τους έργο.
• Πρόθεση της Κυβέρνησης είναι να ελέγξει απόλυτα όλο το σύστημα της εκπαίδευσης γι΄αυτό και ξεκινά τις κρίσεις από τους Συντονιστές Εκπαιδευτικού Έργου και όχι από τους Περιφερειακούς Διευθυντές και από τους Διευθυντές Εκπαίδευσης. Τα Συμβούλια Επιλογής θα είναι πλήρως ελεγχόμενα.
• Το ποσοστό των μεταθέσεων τα τελευταία χρόνια είναι πολύ χαμηλό -περίπου 11%- και αυτό οφείλεται στον τρόπο υπολογισμού των οργανικών κενών. Το Υπουργείο δεν εμπιστεύεται ούτε τους διορισμένους Περιφερειακούς Διευθυντές. Στους πίνακες των οργανικών κενών υπάρχουν τρεις στήλες: 1η του Διευθυντή Εκπαίδευσης, 2η του Περιφερειακού Διευθυντή και 3η Εκτίμηση Γραφείου Υπουργού.  Παραδείγματα:

Διεύθυνση Π.Ε. Λάρισας
Διευντής Εκπαίδευσης: 41 κενά
Περιφερειακή Διευθύντρια: 28 κενά
Εκτίμηση Υπουργείου: 8 κενά
Διεύθυνση Π.Ε. Μεσσηνίας
Διευντής Εκπαίδευσης: 102κενά
Περιφερειακός Διευθυντής: 102κενά
Εκτίμηση Υπουργείου: 60 κενά
Διεύθυνση Π.Ε. Πειραιά
Διευντής Εκπαίδευσης: 172 κενά
Περιφερειακός Διευθυντής (είναι Πρόεδρος στο ΚΥΣΠΕ): 20 κενά (!)
Εκτίμηση Υπουργείου: 30 κενά
και μιλάμε για ΟΡΓΑΝΙΚΑ και όχι για λειτουργικά κενά!

• Υπάρχει μεγάλη αναγκαιότητα να αλλάξει όλο το πλαίσιο με το οποίο γίνονται οι μεταθέσεις.
• Έγιναν 785 αποσπάσεις σε γραφεία χωρίς κανένα κριτήριο. Θα πρέπει και οι αποσπάσεις αυτές να γίνονται από το ΚΥΣΠΕ.
• Οι αποσπάσεις ικανοποιήθηκαν σε αρκετά μεγάλο βαθμό και ίσως αυτό να οφείλεται στο ότι η χρονιά είναι προεκλογική. Στις αποσπάσεις για πρώτη φορά δεν έγιναν με κατά προτεραιότητα για τα μέλη των Δ.Σ. των τοπικών συλλόγων (περίπου 15).
• Στην Πρωτοβάθμια εργάζονται περίπου 16.500 αναπληρωτές εκπαιδευτικοί και υπάρχει μεγάλη ανάγκη να γίνουν διορισμοί για να λειτουργήσουν τα σχολεία. Ίσα δικαιώματα στους αναπληρωτές με τους μόνιμους.
• Έγινε πρόταση προς το Υπουργείο η  προσαύξηση για τα δυσπρόσιτα σχολεία να είναι της τάξης του +50% γιατί με τον διπλασιασμό των μορίων δημιουργούνται ανισότητες.
• Να βρεθεί λύση για όσους δεν μπόρεσαν να πάρουν μετάθεση λόγω των μετατάξεων.
• Έγινε μεγάλος αγώνας για να αλλάξει η αναμοριοδότηση των σχολικών μονάδων και είναι πολύ κοντά στην πρόταση της ΔΟΕ. Μέχρι τώρα υπήρχαν μεγάλες ανισότητες στη μοριοδότηση των σχολείων της πρωτοβάθμιας με τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Δεν υπάρχει περίπτωση η αναμοριοδότηση να έχει αναδρομική ισχύ.

Γαπκιάδης Γιώργος

Αποσπάσματα από την ομιλία του Γενικού Γραμματεά των Ιδιωτικών Σχολείων Κ. Γιώργου Χριστόπουλου στην 87η Γ.Σ.

• Σε κάθε πόλη, σε κάθε γειτονιά ξεφυτρώνουν Κέντρα Μελέτης για μαθητές δημοτικού σχολείου. Παιδιά από 6 έως 12 χρόνων στοιβάζονται από το πρωί έως και τις 10 το βράδυ σε περιβάλλον τάξης, μετατρεπόμενα σε ιδρυματικούς τρόφιμους που δεν έχουν δικαίωμα στο παιχνίδι, στη χαρά, στην κοινωνικοποίηση, στην οικογενειακή ζωή. Τα Κέντρα Μελέτης είναι μια παράνομη δομή, χωρίς κανένα έλεγχο από την πολιτεία. Δεν καταβάλλουν φόρους. Δεν πληρώνουν νόμιμους μισθούς, με τους εργαζόμενους να απασχολούνται με 1,5 έως 2 ευρώ την ώρα. Τα κτίριά τους είναι στον αέρα με τις ζωές χιλιάδων παιδιών και εργαζόμενων να κινδυνεύουν ανά πάσα στιγμή.
• Ποιοι βρίσκονται κατά κύριο λόγο πίσω από τη βιομηχανία αυτή; Μα φυσικά οι μεγαλοφροντιστηριάρχες που κατέχουν περίπου το 40% αυτών των Κέντρων. Είναι οι ίδιοι αυτοί που προχθές επαίρονταν με αναρτήσεις τους στο διαδίκτυο ότι έδωσαν τη «βασική ιδέα» για τα θέματα μαθημάτων στις πανελλαδικές Εξετάσεις. Είναι αυτοί που μαζί με τους ιδιοκτήτες των ιδιωτικών σχολείων και τους ιδιοκτήτες των φορέων πιστοποίησης προσόντων νέμονται αυτή τη στιγμή ένα μεγάλο κομμάτι του χώρου της εκπαίδευσης και το οποίο φιλοδοξούν να μεγαλώσουν. Όσο οι φωνές τους πληθαίνουν για την αυτονομία του σχολείου, για την επέκταση των φροντιστηρίων και των Κέντρων Μελέτης, για τα vouchers, για την ελεύθερη γονεϊκή επιλογή, ο κίνδυνος μεγαλώνει. Όχι μόνο για εμάς που εργαζόμαστε στο χώρο της ιδιωτικής εκπαίδευσης. Ο κίνδυνος απειλεί τη δημόσια εκπαίδευση, τη μόνη ελπίδα για τα παιδιά της λαϊκής οικογένειας, για τους μη προνομιούχους.  Κάθε ευρώ που θα δίδεται για vouchers, θα αφαιρείται από το δημόσιο σχολείο. Κάθε μαθητής που θα πηγαίνει με τα vouchersστο ιδιωτικό σχολείο, θα αφαιρείται από το δημόσιο σχολείο της γειτονιάς, το σχολείο με τα παιδιά των ανέργων, των μεταναστών στις υποβαθμισμένες συνοικίες, με αποτέλεσμα το σχολείο αυτό να κλείσει.
• Στην προσπάθεια αυτή για να μπει φραγμός στην εμπορευματοποίηση της παιδείας ενώνουμε τη φωνή μας με τη ΔΟΕ στην προσπάθεια για την εφαρμογή της δίχρονης υποχρεωτικής εκπαίδευσης άμεσα. Η προς τα κάτω επέκταση της υποχρεωτικότητας της εκπαίδευσης είναι ένα αποφασιστικό βήμα για τη διάχυση του μορφωτικού κεφαλαίου στα παιδιά των εργατικών οικογενειών στην πιο κρίσιμη αναπτυξιακή τους ηλικία, ένα αποφασιστικό βήμα για την καταπολέμηση των κοινωνικών και των εκπαιδευτικών ανισοτήτων. Και οι ανισότητες αυτές δεν θα καταπολεμηθούν μόνο με διοικητικά μέτρα, αλλά και με ουσιαστικό εκσυγχρονισμό και αναβάθμιση της ποιότητας του εκπαιδευτικού συστήματος. Με αναλυτικά προγράμματα και σχολικά εγχειρίδια δημοκρατικά και σύγχρονα, εξωστρεφή και δυναμικά, ώστε να μπορούν και τα παιδιά αυτών που έχουν γεννηθεί ως παιδιά ενός κατώτερου Θεού να έχουν ισότιμο δικαίωμα πρόσβασης στη μόρφωση και στην εργασία. Με προγράμματα για τα παιδιά με αναπηρίες και ειδικές ανάγκες, ώστε να σταματήσουν απαράδεκτοι και μεσαιωνικοί διαχωρισμοί. Με προγράμματα ένταξης και ισότιμης συμμετοχής για τα παιδιά των μεταναστών και των προσφύγων. Για ένα πραγματικά ελεύθερο, δημοκρατικό σχολείο για όλους.
• Ενώνουμε, επίσης, τη φωνή μας με τα συνδικάτα της εκπαίδευσης για να σταματήσει η εξαθλίωση των χιλιάδων συναδέλφων μας αναπληρωτών, για εξίσωση των εργασιακών τους σχέσεων με αυτές που ισχύουν για τους υπόλοιπους εκπαιδευτικούς. Ζητούμε να αποκατασταθούν οι χρόνιες αδικίες και ανισότητες εντός του εκπαιδευτικού συστήματος. Οι συντεχνιακοί διαχωρισμοί και οι έριδες μόνο βλάπτουν. Είμαστε όλοι στην ίδια όχθη του ποταμού. Ενωμένοι μόνο μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις του μέλλοντος. Κι όσο το δόγμα του αχαλίνωτου δόγματος της αγοράς συνεχίζει να μαίνεται, τόσο οι προκλήσεις αυτές θα αυξάνονται για τη δημόσια εκπαίδευση και το οργανωμένο κίνημα των εκπαιδευτικών.